ะอึกไม่หยุด มองไปยังเย่เทียนเฉินแล้วเอ่ยถาม
“พี่ใหญ่เถียน คุณอายุมากกว่าผม นับว่าคุณเป็นพี่ใหญ่ แต่เรื่องคุกเข่าสาบานนี้ผมไม่อยากทำจริงๆ เพราะว่าในโลกของผมเย่เทียนเฉิน ไม่มีฟ้า ไม่มีดิน มีแต่ตัวเอง ฟ้าดินไม่ควรค่าให้ผมกราบไหว้!” เย่เทียนเฉินพูดอย่างจริงจัง
เมื่อได้ยินคำพูดของเย่เทียนเฉิน เถียนปอกวงก็อดไม่ได้ที่จะตกตะลึง จากนั้นจึงลุกขึ้นยืน มองไปยังเย่เทียนเฉินเขม็ง ดาบผ่าฟืนในมือขวาสั่นสะท้าน สภาพแบบนั้นทำให้อีกฝ่ายไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นจริงๆ ทันใดนั้นดาบผ่าฟืนในมือขวาของเถียนปอกวงพลันเปล่งประกาย ตัวคนทะยานไปกลางห้องหิน ดาบผ่าฟืนในมือพลิกไปมาพริ้วไหว รวดเร็วเป็นอย่างมาก ฟาดฟันดาบลงไป ร่ายรำเป็นเงาดาบ ความเร็วเช่นนั้นยอดเยี่ยมจริงๆ เย่เทียนเฉินรู้สึกราวกับว่าทุกดาบที่เถียนปอกวงฟาดฟันออกมาสามารถฉีกอากาศได้ เร็วจนถึงขั้นที่ตาเปล่ายากจะมองเพลงดาบของเขาได้ชัดเจน บางทีถ้าเป็นคนธรรมดาคงเห็นเถียนปอกวงฟาดฟันดาบไปครั้งเดียวเท่านั้น แต่ความจริงฟาดฟันไปแล้วหลายสิบครั้ง นี่คือเพลงดาบว่องไวของเขา เป็นหนึ่งในสาเหตุที่เมื่อเพลงดาบว่องไวของเขาถูกฟาดฟันออกไป ทำให้ผู้คนไม่รู้ว่าตัวเองตายยังไงด้วยซ้ำ
ฉัวะ! ตู้มๆๆ!
เคร้ง! ตู้ม!
ทั่วทั้งห้องหินก่อกำเนิดการไหลเวียนของพลังปราณอันมหาศาลตามการฟาดฟันเพลงดาบว่องไวของเถียนปอกวง สะบัดออกไปครั้งหนึ่ง ปราณดาบไหวกระเพื่อม แหวกทำลายอากาศ เมื่อสรรพสิ่งที่อยู่ในห้องห
