เย่เทียนเฉินทำได้แค่อาศัยการต่อสู้ระยะประชิด หวังว่าจะทำให้เถียนปอกวงถูกกดข่มได้ ยิ่งไปกว่านั้นเขายังออกหมัดทั้งสองไม่หยุด พลางคิดหาวิธีเข้าใกล้กำแพงที่ถล่มลงมาเพื่อหาวิธีหนีออกไป ตงฟางเมิ่งไปแล้ว ผู้หญิงคนนี้คุ้นเคยกับสภาพแวดล้อมในสุสานโบราณมากกว่าตน เธอต้องไม่มีอะไรอันตรายอะไรแน่นอน ตอนนี้ต้องดูแล้วว่าเขาจะหาจุดอ่อนของเถียนปอกวงได้หรือไม่ ถ้าตนเองหนีไปได้ด้วยก็จะน่ายินดีกว่าอะไรทั้งสิ้น ส่วนหลี่ชิวสุ่ย ผู้หญิงที่น่ารังเกียจคนนั้น ก็ขึ้นอยู่กับว่าเถียนปอกวงจะจัดการเธออย่างไรแล้ว
ไหนเลยจะรู้ว่าเถียนปอกวงคนนี้จะไม่ได้ง่ายดายขนาดนั้น แม้เย่เทียนเฉินจะระเบิดพลังการต่อสู้ออกมาอย่างฉับพลัน ทำให้อีกฝ่ายแปลกใจจนต้องถอยและสกัดกั้นการโจมตีไม่หยุด แต่ก็ไม่ให้โอกาสเย่เทียนเฉินได้ปลีกตัวหนีไป จะอย่างไรความสามารถในการบ่มเพาะของคนทั้งสองก็แตกต่างกันมาก เย่เทียนเฉินทำได้ถึงขั้นนี้ก็ทำให้เถียนปอกวงแปลกใจมากแล้ว
“ไอ้หนู เพื่อจะช่วยผู้หญิงคนนั้นแกถึงกับลำบากลำบนสิ้นเปลืองความคิดขนาดนี้ ฉันดูแล้วความสัมพันธ์ระหว่างผู้หญิงคนนั้นกับแกก็ปกติ ถือว่าเป็นผู้ชายที่ให้ความสำคัญกับความสัมพันธ์คนหนึ่ง ฉันเถียนปอกวง ชั่วชีวิตนี้นับถือคนอื่นน้อยครั้ง แกนับเป็นคนแรก!” เถียนปอกวงสู้กับเย่เทียนเฉินไปพลางเอ่ยปากไปพลาง
“ชิ วรยุทธของฉันยอดเยี่ยมไม่มีใครเปรียบ หน้าตาหล่อเหลาล้ำเลิศ แม้แต่เส้นผมก็หล่อกว่าแกนับ 100 เท่า
