เย่เทียนเฉินคิดไม่ถึงว่าเถียนปอกวงผู้นี้จะรับมือไม่ง่ายเลย ตนวางแผนนับร้อยพัน คิดจะหลอกเถียนปอกวงให้คลายจุดชีพจรให้ตงฟางเมิ่ง ถึงกับตบหลี่ชิวสุ่ยจนใบหน้าบวมเป็นหมู ทำให้เธอพูดไม่ได้เพื่อจะได้ทำลายแผนการของตนไม่ได้ ไหนเลยจะรู้ว่าเถียนปอกวงจะคลายจุดชีพจรให้ตงฟางเมิ่งขยับได้เท่านั้น แต่ยังคงสกัดพลังภายในในร่างของตงฟางเมิ่งเอาไว้ เช่นนี้ตงฟางเมิ่งก็ไม่ต่างอะไรจากคนธรรมดา ไม่สามารถร่วมมือกับเย่เทียนเฉินเพื่อรับมือเถียนปอกวงได้เลย
เคร้งๆๆ!
หลังจากรับรู้สถานการณ์แล้ว เย่เทียนเฉินไม่เพียงแต่จะไม่ยอมถอย แต่กลับกำกระบี่เซวียนหยวนโถมเข้าโจมตีอย่างแข็งกร้าวที่สุด ต่อให้ไม่สามารถขับเคลื่อนพลังดั้งเดิมของกระบี่เซวียนหยวนได้ เย่เทียนเฉินก็ยังใช้พลังพิเศษภายในร่างตนบรรจุเข้าไป ตอนนี้ตงฟางเมิ่งเคลื่อนไหวได้แล้ว เขาจึงนับได้ว่ามีภาระลดลงไปบ้าง ขอเพียงขวางเถียนปอกวงเอาไว้ได้ก็สามารถทำให้ตงฟางเมิ่งหนีไปได้ ส่วนตัวเขาเอง เมื่อถึงคราวร้ายแรงก็ใช้เคล็ดวิชาพลังพิเศษอันรุนแรงออกไป เชื่อว่าจะใช้โอกาสนี้หนีไปได้เช่นกัน ไม่ใช่ปัญหาสำคัญอะไร
“ไอ้หนู แกคิดจะปกป้องผู้หญิงของแกให้หนีไปได้ ไม่ถามเพลงดาบในมือของฉันเถียนปอกวงสักหน่อยหรือไงว่าจะยอมหรือเปล่า!” เถียนปอกวงสะบัดดาบอันว่องไวในมือเพื่อสกัดกั้นและโจมตี พลางกล่าวกับเย่เทียนเฉินด้วยรอยยิ้มเย็นชา
“เพลงดาบว่องไวของแกสู้กระบี่ในมือฉันไม่ได้หรอก เมื่อกี้ฉันต่อสู้
