หลี่ชิวสุ่ยถูกเย่เทียนเฉินตบจนหน้าบวมเป็นหมู สภาพน่าอนาจจนทนมองไม่ได้ เถียนปอกวงและตงฟางเมิ่งก็ยังพากันตกตะลึง ไม่ว่าใครก็คิดไม่ถึงว่าเย่เทียนเฉินจะถือโอกาสนี้สั่งสอนหลี่ชิวสุ่ย เกรงว่าชื่อเสียงของหลี่ชิวสุ่ยที่เป็นปีศาจสาวและไม่มีใครกล้าหาเรื่องคงต้องถูกเย่เทียนเฉินทำลายจริงๆ แล้ว
แต่เถียนปอกวงก็ไม่ได้หลอกง่ายขนาดนั้น ถึงแม้เย่เทียนเฉินจะแสดงได้เหมือนมาก พูดได้กินใจ แต่เถียนปอกวงยังคงต้องการสู้ด้วยดาบตัดฟืน ต้องการให้เย่เทียนเฉินเอาชนะเขาให้ได้ เย่เทียนเฉินไม่มีทางเลือก ทำได้เพียงลงมือเต็มที่ เขาไม่เป็นเพลงดาบและเพลงกระบี่ซึ่งเป็นวรยุทธโบราณอะไรเลย รวมกับที่เพลงดาบว่องไวของเถียนปอกวงมีชื่อเสียงโด่งดังในโลกวรยุทธโบราณมาก เขาจะเป็นคู่ต่อสู้ ได้ที่ไหนกัน
เคร้ง!
เคร้ง!
เคร้ง!
ประกายดาบเงากระบี่ปะทะกัน เย่เทียนเฉินและเถียนปอกวงต่อสู้พัวพัน ครั้งนี้เย่เทียนเฉินเปลี่ยนวิธีการโจมตีแล้ว ดูเหมือนจะโจมตีเต็มกำลัง เมื่อเห็นว่าเถียนปอกวงฟันดาบมาที่ตน ต่อให้รู้ว่าจะต้องได้รับบาดเจ็บแต่เย่เทียนเฉินก็ยังไม่หลบ ฟาดฝันกระบี่เข้าไปต่อสู้ ต้องการทำให้เถียนปอกวงบาดเจ็บไปด้วยกัน ส่วนตนก็พยายามใช้พลังอ่อนโยนในร่างกายฟื้นฟูอาการบาดเจ็บ ด้วยวิธีนี้จะสามารถเอาชนะเถียนปอกวงได้
ตู้ม!
ปัง!
เคร้ง!
พลั่ก!
การต่อสู้ดำเนินไปหลายสิบกระบวนท่า เย่เทียนเฉินถูกอัดจนกระเด็นออกไป บนร่างมีบาดแผลจากดาบหลายแห่ง ทั้งยังถูกเ