ในสภาพว้าวุ่นใจ ตอนนี้ฉันจะให้แกได้รู้ว่าการที่ฉันไม่ฆ่าแกก็เป็นบุญคุณอันใหญ่หลวงแล้ว!” เย่เทียนเฉินเองก็ลงมือสู้กับเถียนปอกวงเต็มที่
ชั่วขณะนั้น เย่เทียนเฉินระเบิดพลังออกมาจริงๆ แล้ว ไม่ได้เก็บซ่อนอำพรางแม้แต่น้อย กระตุ้นพลังต่อสู้ทั่วทั้งร่างออกมา ทำให้เถียนปอกวงตกใจจนชะงักไป แม้เขาจะคาดเดาได้ว่าศักยภาพของเย่เทียนเฉินไร้ขีดจำกัด แต่คิดไม่ถึงว่าเย่เทียนเฉินที่ถูกตนโจมตีจนมีสภาพเช่นนี้จะยังมีพลังต่อสู้ขนาดนี้อีก เป็นเป้าหมายที่ควรค่าให้สั่งสอนจริงๆ เถียนปอกวงไม่ได้ล้อเล่น เขาคิดจะรับเย่เทียนเฉินเป็นลูกศิษย์จริงๆ ต้องการสั่งสอนเขาให้กลายเป็นโจรชั่วรุ่นต่อไป เช่นนี้นับว่าเขาเถียนปอกวงมีผู้สืบทอดแล้ว ยิ่งไปกว่านั้น หลายปีนี้เขาไปปลุกปล้ำผู้หญิงทุกหนทุกแห่งเพียงผู้เดียว รู้สึกเบื่อหน่ายจริงๆ หากสั่งสอนคนเช่นเดียวกันออกมา พาไปกระทำการกับตนทุกครั้งคงจะดีไม่น้อย!
“ระวัง!” ตงฟางเมิ่งยืนอยู่ด้านข้าง เห็นประกายกระบี่ของเถียนปอกวงฟาดฟันไปยังศีรษะของเย่เทียนเฉินจึงอดไม่ได้ที่จะส่งเสียงเตือน
ตู้ม!
อันตรายเป็นอย่างมาก เย่เทียนเฉินหลบดาบของเถียนปอกวงไปได้ ส่วนเถียนปอกวงก็ฝันวืดถูกอากาศ เมื่อมองไปบนกำแพงหิน พบว่าเกิดประกายไฟแลบออกมา กำแพงหินที่แข็งแกร่งหาใดเปรียบถูกฟันจนเป็นรอยดาบลึก จินตนาการได้เลยว่าหากดาบนี้ฟันลงไปที่ศีรษะของเย่เทียนเฉิน เขาจะต้องหัวขาดแน่นอน
“ไสหัวไปสิ ทำไมเธอยังไม่ไสหัวไปอีก