ี่แล้ว ในตอนที่ใช้โล่ทองคำไปดวลกับอีกฝ่ายเมื่อครู่นี้ เขาใช้ความสามารถที่ก้าวข้ามพลังต่อสู้ของตนไปแล้ว เรียกได้ว่าแม้พลังบ่มเพาะจะไม่ต่ำต้อยกว่าเถียนปอกวงแต่ก็ยังไม่สามารถทำให้คนคนนี้บาดเจ็บหนักได้ โจรชั่วเถียนปอกวงคนนี้เก่งกาจจริงๆ ร้ายกาจมาก
“ไอ้หนู แกถึงกับทำให้ฉันบาดเจ็บได้ ไม่เลวเลย ดูถูกไม่ได้จริงๆ…” เถียนปอกวงหัวเราะก่อนจะกล่าวขึ้น
“ทำให้แกบาดเจ็บได้แล้วยังไง ตอนนี้ฉันเหนื่อยแล้ว จะไปดื่มเหล้าสักหน่อย แกจะดื่มด้วยหรือเปล่า?” จู่ๆ เย่เทียนเฉินก็รู้สึกอยากดื่มเหล้าขึ้นมา สิ่งสำคัญเป็นเพราะตอนที่อยู่ในช่องว่างของกระบี่เซวียนหยวน เหล้าของปรมาจารย์กระบี่ไม่เลวเลยจริงๆ ทำให้เขารู้สึกคิดถึง ต่อสู้ใช้พลังมาถึงระดับนี้ทำให้รู้สึกกระหายจนอยากกินอยู่บ้าง
“แน่นอน อย่าคิดว่าฉันเถียนปอกวงเป็นแค่โจรชั่วอย่างเดียว ฉันเป็นเซียนสุราด้วย!” เถียนปอกวงพูดชื่นชมตัวเอง
เย่เทียนเฉินนำเหล้าออกมาสองไห เป็นเหล้าที่เขานำออกมาจากช่องว่างในกระบี่เซวียนหยวน โยนให้เถียนปอกวงไหหนึ่ง ทั้งสองดึงฝาไหออก ดื่มลงไปคำใหญ่ มีความสุขไม่น้อย วีรบุรุษสำแดงเดช กระทำการตามใจตน สุราอาหารลงท้อง ประคองสาวงามในอ้อมกอด มีความสุข! มีความสุข!
……………….
