หน้าหลี่ชิวสุ่ย
เถียนปอกวงเองก็ตกตะลึง คิดไม่ถึงว่าไอ้หนูเย่เทียนเฉินคนนี้จะกล้าตบแม้กระทั่งหลี่ชิวสุ่ย ถึงแม้เขาจะสกัดจุดชีพจรหลี่ชิวสุ่ยแล้ว ทำให้ผู้หญิงคนนี้ขยับไม่ได้ หากต้องการฆ่าหลี่ชิวสุ่ย เถียนปอกวงงก็ยังกล้าทำ แต่การตบหน้าหลี่ชิวสุ่ยเช่นนี้เถียนปอกวงไม่เคยคิดถึงมาก่อนจริงๆ ต้องทราบว่าหลี่ชิวสุ่ยมีชื่อเสียงว่าเป็นปีศาจหญิง ฆ่าคนเป็นผักปลา ไม่มีความเป็นมนุษย์แม้แต่น้อย ต่อให้เป็นคนที่ไม่มีความเกี่ยวข้องกัน เมื่อได้พบหลี่ชิวสุ่ย ขอเพียงทำให้ผู้หญิงคนนี้ไม่พอใจก็จะมีอันตรายถึงชีวิตอย่างไม่อาจหลีกหนี เห็นชีวิตคนเป็นดั่งวัชพืชจริงๆ
“แก…”
เพี๊ยะ!
คำว่าแกของหลี่ชิวสุ่ยยังไม่ทันพูดออกมาหมด เย่เทียนเฉินก็ตบหน้าอีกครั้ง ตบจนหลี่ชิวสุ่ยเกือบจะทรุดลงกับพื้น มุมปากมีเลือดไหลออกมา เย่เทียนเฉินลงมือหนักแน่น หากไม่ใช่เพราะกลัวว่าเถียนปอกวงจะสงสัยจนไม่สามารถช่วยตงฟางเมิ่งออกมาได้ เย่เทียนเฉินคงสังหารหลี่ชิวสุ่ยไปแล้ว
“ไอสารเลว…ฉัน…”
เพี้ยะๆๆๆ …
มหกรรมตบหน้าครั้งยิ่งใหญ่เริ่มขึ้นแล้ว เย่เทียนเฉินโกรธจริงๆ แล้ว สำหรับผู้หญิงโหดเหี้ยมน่ารังเกียจเหมือนหลี่ชิวสุ่ย เขาอยากสั่งสอนให้แรงๆ สักทีนานแล้ว ภาพต่อไป เถียนปอกวงและตงฟางเมิ่งกลายเป็นผู้ชมโดยสมบูรณ์ มองจนปากอ้าตาค้าง พบว่าเย่เทียนเฉินตบซ้ายตบขวาไปเต็มๆ ครึ่งชั่วโมงกว่า ตบจนตอนแรกที่หลี่ชิวสุ่ยตะโกนด่าด้วยความโกรธ ตอนนี้กลับร้องอวดโอย จนกระทั
