เถียนปอกวงเจ้าเล่ห์มาก หื่นกามมาก แต่กลับเป็นลูกผู้ชายที่ตรงไปตรงมาคนหนึ่ง เมื่อเทียบกับคุณหนูคุณชายเหล่านั้นแล้วยังเปิดเผยกว่ามาก มิฉะนั้น ทั้งสองสู้กัน เย่เทียนเฉินคงตายไปนานแล้ว
“สหาย ตกลงนี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่? ฉันสนใจอยากจะรู้จริงๆ !” เถียนปอกวงพูด แต่กลับเดินไปข้างเตียงที่ตงฟางเมิ่งนอนอยู่ นำดาบตัดฟืนมาถืออยู่ในมือ เห็นได้ว่าระมัดระวังตัวขึ้นมาแล้ว
เย่เทียนเฉินขมวดคิ้ว เถียนปอกวงคนนี้ใจแคบจริงๆ ท่าทางเขาคงมองออกแล้วว่าตนจะต้องมีความสัมพันธ์อะไรบางอย่างกับตงฟางเมิ่งแน่นอน มิฉะนั้นหลี่ชิวสุ่ยอยู่ห่างจากเขาใกล้กว่า หากเขาอยากจะช่วยคนจริงๆ คงช่วยไปนานแล้ว อย่างไรก็ตาม หลี่ชิวสุ่ยเป็นปีศาจอย่างที่โหดเหี้ยมจริงๆ ไม่มีใครกล้าเป็นเพื่อนกับเธอ
ในตอนนี้เย่เทียนเฉินมองไปที่หลี่ชิวสุ่ย ผู้หญิงคนนี้มองตนด้วยท่าทีโหดเหี้ยมดุดัน เห็นได้ชัดว่ากำลังใช้สายตาบอกว่า แกเสียเวลาคิดหาวิธีหลอกเถียนปอกวงก็เพื่อจะช่วยน้อฝัน ฉันไม่ยอมให้แกสมปรารถนาแน่ ไหนเลยจะรู้ว่าเย่เทียนเฉินจะยิ้มออกมา จากนั้นสีหน้าพลันเปลี่ยนไปเคร่งขรึมอย่างยิ่ง เดินไปเบื้องหน้าหลี่ชิวสุ่ย มองเธอครู่หนึ่ง
เพี้ยะ!
ฝ่ามือตบลงบนใบหน้าของหลี่ชิวสุ่ย เถียนปอกวงและตงฟางเมิ่งที่ได้เห็นต่างตื่นตะลึง หลี่ชิวสุ่ยเองก็มึนงงไปชั่วครู่ จากนั้นจึงกัดฟันมองไปยังเย่เทียนเฉิน ท่าทางอยากจะกัดเสียให้ได้ ไม่ว่าใครก็คิดไม่ถึงว่าเย่เทียนเฉินจะเดินไปตบ
