่อเนื่อง ถูกสกัดชีพจร ไม่สามารถขยับได้ แล้วยังถูกเย่เทียนเฉินตบหน้าจนกลายเป็นหัวหมูอีก ปากก็บวมเหมือนไส้กรอก แค่ขยับปากก็เจ็บไปหมด ไหนเลยจะพูดอะไรออกมาได้อีก ความจริงเย่เทียนเฉินต้องการผลลัพธ์เช่นนี้ มิฉะนั้นเขาจะมานั่งตบหน้าหลี่ชิวสุ่ยไปกว่าครึ่งชั่วโมงทำไม นั่นก็พอไม่อยากให้ผู้หญิงคนนี้พูดอะไรออกมาโดยไม่รู้ตัวจนทำให้เขาเสียแผน
หลังจากเย่เทียนเฉินด่าหลี่ชิวสุ่ยไปยกหนึ่งก็แสร้งทำเป็นโกรธเกรี้ยว เดินไปหน้าเถียนปอกวงแล้วพูดว่า “สหาย ทำให้แกเห็นเรื่องตลกแล้ว บอกกับแกตามตรงแล้วกัน ฉันกับผู้หญิงสองคนนี้มีความเกี่ยวข้องกัน แต่คนที่ฉันรักก็คือผู้หญิงด้านหลังแก ส่วนนังแพศยาที่ถูกฉันตบจนเป็นหมูคนนั้น ฉันไม่ชอบเลยสักนิด ผู้หญิงคนนี้มันอะไรกัน คิดว่าแกก็คงรู้ใช่หรือเปล่า? โหดเหี้ยม น่ารังเกียจ ฉันไม่กล้ายุ่งหรอก ต่อให้ได้ฟรีฉันก็ไม่เอา จะไปรู้ได้ยังไงว่าเทอจะมาวุ่นวาย ถึงกับคิดจะฆ่าผู้หญิงที่ฉันรักจากนั้นก็จะอยู่ด้วยกันกับฉัน ฉันว่าเธอมันฝันหวานเกินไปแล้ว!”
ตงฟางเมิ่งที่นอนอยู่บนเตียงหินรู้สึกนับถือฝีมือการแสดงของเย่เทียนเฉินจริงๆ ในใจคิดว่าเจ้าหมอนี่ดูพึ่งพาไม่ได้อยู่บ้าง ไม่ว่าเรื่องอะไรก็ทำได้ทั้งนั้น คำพูดอะไรก็พูดออกมาได้ทั้งสิ้น พูดจนทำให้โจรชั่วอย่างเถียนปอกวงที่เป็นคนใจแคบสารเลวยังต้องตื่นตะลึง ถ้าไม่มีฝีมือการแสดงอันล้ำเลิศคงทำไม่ได้
“ที่แท้ก็เป็นแบบนี้เอง น้องชาย ทำไมไม่พูดให้เร็วกว
