่านี้ แกคิดว่าพี่ชายอย่างฉันจะแย่งคนรักของแกเหรอ? เอาล่ะ ผู้หญิงคนนี้ก็มอบให้แกแล้วกัน…” เถียนปอกวงชะงักไปครู่หนึ่งแล้วพูดด้วยรอยยิ้ม
“ขอบคุณพี่เถียนมาก!” เย่เทียนเฉินเดินไปก้าวหนึ่ง คิดจะเดินเข้าไป ขอเพียงไปถึงด้านหน้าตงฟางเมิ่งได้ คลายจุดชีพจรให้ตงฟางเมิ่งได้ หากทั้งสองร่วมมือกันหยุดเถียนปอกวงก็ไม่ใช่ปัญหาอะไร ที่สำคัญก็คือตอนนี้อย่าให้เถียนปอกวงมองออกเด็ดขาด มิฉะนั้นไม่เพียงแต่จะช่วยตงฟางเมิ่งไม่ได้ แต่ยังมีอันตรายถึงชีวิตด้วย
ฉัวะ!
แต่ในตอนที่เย่เทียนเฉินก้าวไปหาตงฟางเมิ่งนั่นเอง ดาบตัดฟืนของเถียนปอกวงก็พาดลงที่ขอของเขา ทำให้เย่เทียนเฉินอดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้วใจเต้น เถียนปอกวงคนนี้รับมือไม่ง่ายเลยจริงๆ เจ้าหมอนี่คิดจะทำอะไร?
“พี่เถียน นี่มันหมายความว่ายังไง? ผมเคารพคุณเหมือนผู้อาวุโส เรียกคุณว่าพี่เถียนแล้ว คุณหยอกล้อผมแบบนี้จะไม่เกินไปเหรอ?” เย่เทียนเฉินถามด้วยท่าทีไม่พอใจ
“ฮ่าๆ น้องชาย พี่ชายให้ความสำคัญกับแก ดังนั้นจึงต้องการเลือกแกให้มาเป็นผู้สืบทอดของฉัน ถ่ายทอดเพลงดาบว่องไวและเคล็ดวิชาเทพท่องให้แก แต่แกไม่รับ แกยังบอกว่าเพลงกระบี่สิบอักษรของตัวเองร้ายกาจกว่าฉัน เมื่อกี้พวกเรายังพูดติดค้างกันอยู่ ตอนนี้ขอเพียงใช้เพลงกระบี่ของแกเอาชนะฉันได้ ผู้หญิงสองคนนี้ฉันจะไม่แตะต้องเป็นไง? แกต้องรู้ว่าผู้หญิงที่อยู่ในมือของฉันเถียนปอกวง ไม่เคยมีคนไหนที่หนีไปได้โดยไม่เสียหาย!” เถียนปอกวงห
