้ามให้คนอื่นไปรบกวนที่สุด ห้ามเสียสมาธิที่สุด ถ้าเสียสมาธิ หากไม่บาดเจ็บสาหัสจนพิการก็ตาย ใครก็ไม่กล้าลำพองใจ มิฉะนั้นเถียนปอกวงบุกเข้ามาแล้วจะกล้าเอ้อระเหยพูดจาไร้ยางอาอย่างนี้ได้อย่างไร เขารู้เรื่องนี้นานแล้ว ดังนั้นจึงเอ้อระเหยอย่างไม่เกรงกลัว ค่อยๆ หยอกล้อไป
“รอก่อนพี่เถียน ฉันมีเรื่องไหว้วานสักหน่อย…” ในตอนที่เถียนปอกวงยื่นมือออกไป เตรียมจะปลดเสื้อผ้าของหลี่ชิวสุ่ย หลี่ชิวสุ่ยก็พูดขึ้นก่อน
“อ้อ? มีเรื่องอะไรเดี๋ยวค่อยๆ พูดกันเถอะ ฉันจะตรวจสอบร่างกายให้เธอซะก่อน…”
เถียนปอกวงพูดออกมา กำลังคิดจะลงมือ เมื่อต้องเจอกับสาวลามกเช่นนี้เขาไหนเลยจะรอได้ รู้สึกร้อนรุ่มไปทั้งร่างแล้ว ระหว่างทางถูกลูกศิษย์ของพรรคท่องกระบี่ไล่สังหารมาตลอด เถียนปอกวงหลบซ่อนและวิ่งหนีไปทั่ว สุดท้ายจึงพบที่นี่ เมื่อเข้ามาก็เจอกับสุสานโบราณ ในใจคาดเดาว่า คงไม่ใช่ว่าตนเข้ามาในพรรคสุสานโบราณหรอกนะ? คิดไม่ถึงว่าจะบุกเข้ามาอย่างไม่รู้เรื่องรู้ราวจริงๆ แล้วยังเจอกับสาวงามทั้งสองกำลังสู้กันในนี้ด้วย อีกทั้งสาวงามทั้งสองยังประลองกำลังภายในกันอยู่ ไม่สามารถเลื่อนฝ่ามือออกได้ นี่เป็นของขวัญที่สวรรค์ประทานให้เขาเถียนปอกวงจริงๆ อยู่ที่นี่ไม่ต้องกลัวว่าจะมีใครมารบกวน สามารถเสพสุขให้ดีได้เลย
“พี่เถียนจะรีบร้อนไปแล้ว ฉันเพียงแค่อยากให้คุณฆ่าผู้หญิงที่อยู่ตรงข้ามฉันเท่านั้น ขอเพียงคุณฆ่าเธอให้ตายในฝ่ามือเดียว คืนนี้ฉันก็เป็นขอ
