หยก เพื่อที่จะช่วยเย่เทียนเฉิน เพื่อที่จะเปิดโลงศพที่ปิดสนิทนั้นให้ได้ เธอจึงไม่สนใจอาการบาดเจ็บในร่างกาย ฝืนทำการบ่มเพาะให้สมบูรณ์
“เย่เทียนเฉิน คนโง่ นายอย่าตายล่ะ ฉันจะรีบไปช่วยนายเดี๋ยวนี้!” ตงฟางเมิ่งพูดในใจ รีบโคจรพลังภายในเพื่อทำการบ่มเพาะ มุ่งสู่ขอบเขตสมบูรณ์ส่วนสุดท้ายของคัมภีร์ดรุณีหยก
ตู้มๆๆ … ทันใดนั้นกำแพงด้านหนึ่งภายในห้องหินเกิดเสียงโจมตีดังสนั่น ตงฟางเมิ่งอดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้ว จากนั้นเธอได้ยินเสียงของหลี่ชิวสุ่ยซึ่งเป็นศิษย์พี่หญิงของเธอดังนั้น
“ศิษย์น้อง ฉันรู้ว่าเธออยู่ในนั้น ห้องหินนี้ถูกปิดแน่นจนไม่มีทางออกแม้แต่ทางเดียว เป็นที่ดีๆ ที่เธอจะใช้ชีวิตอย่างมีความสุขกับเจ้าหนุ่มหน้าขาวนั้นจริงๆ !” หลี่ชิวสุ่ยซัดฝ่ามือไปยังกำแพงหินพลางพูดด้วยรอยยิ้มเย็นชา
ตงฟางเมิ่งไม่สนใจหลี่ชิวสุ่ย เธอรู้ว่าหากสนใจหลี่ชิวสุ่ยตอนนี้ก็ไม่มีประโยชน์ ถ้าผู้หญิงคนนั้นเข้ามาจะต้องลงมือสังหารทันทีแน่นอน วิชาคัมภีร์ดรุณีหยกของเธออยู่ในขอบเขตสมบูรณ์แบบแล้ว เพียงแต่อย่างมากก็แค่สู้สูสีกับหลี่ชิวสุ่ยเท่านั้น ยิ่งไปกว่านั้น เรื่องสำคัญที่สุดในตอนนี้ก็คือการช่วยเย่เทียนเฉิน ดังนั้นตงฟางเมิ่งจึงกลั้นใจตั้งสมาธิโคจรพลังภายในเพื่อฝ่าด่านสุดท้าย
ตู้มๆ …อีกหลายฝ่ามือซัดโจมตีไปยังกำแพงหิน ตงฟางเมิ่งรู้สึกว่ากำแพงหินถูกโจมตีจนแทบจะทะลุมาแล้ว แน่นอนว่าเสียงของหลี่ชิวสุ่ยซึ่งเป็นผู้หญิงโหดเหี้ยมคนนั้นยัง
