่ง
“ตามไป มันคงยังไปได้ไม่ไกลแน่!” เฉินฮุยยืนขึ้น มองไปเบื้องหน้าแล้วพูดขึ้นอย่างดุดัน
“นี่…ศิษย์พี่รอง พวกเราไม่รู้จักเถียนปอกวง หากไล่ตามไปแบบนี้เกรงว่า…”
คนที่พูดขึ้นมาเป็นคนแรกมีท่าทางลังเล เนื่องจากเถียนปอกวงขึ้นชื่อว่าเป็นพวกวิปริตในโลกของวรยุทธ ข่มขืนปล้นฆ่าไปทั่ว แต่ไอ้คนวิปริตคนนี้กลับมีวรยุทธสูงส่ง ร้ายกาจเป็นอย่างมาก กระทั่งหัวหน้าพรรคก็ไม่แน่ว่าจะเป็นคู่มือของเขา คนต้องการฆ่าเถียนปอกวงมีมากมาย แต่คนที่สามารถฆ่าเขาได้จริงๆ กลับมีน้อยมาก รวมกับที่คนคนนี้เดินทางไปทั่วทั้งใต้หล้าเพียงลำพังจึงมีน้อยคนที่สามารถไล่ตามเขาได้ ดังนั้นหากหัวหน้าพรรคบางพรรคต้องการฆ่าเขาจึงเป็นเรื่องยากมาก
“หรือต้องปล่อยให้ศิษย์พี่ศิษย์น้องเหล่านี้ตายเปล่า?” อีกคนหนึ่งพูดอย่างไม่พอใจ
“ไม่เป็นไร คงจะยังไปได้ไม่ไกล ไม่นานศิษย์พี่ใหญ่คงตามทัน ด้วยวิชาบ่มเพาะของศิษย์พี่ใหญ่ เถียนปอกวงคงไม่ใช่ปัญหาอะไร แต่ไหนแต่ไรไม่เคยมีใครกล้าฆ่าคนของพรรคท่องกระบี่ของพวกเรามากขนาดนี้ เถียนปอกวงจะต้องตาย ในเวลาจำเป็นพวกเราจะฆ่ามันกับมือ ไม่ต้องให้ศิษย์พี่ใหญ่ออกโรง!” เฉินฮุยพูดอย่างเย็นชา
อีกสองคนที่เหลือพยักหน้า ในใจของพวกเขาเองก็รู้สึกโกรธแค้นและไม่พอใจ เถียนปอกวงน่ารังเกียจเกินไปแล้วจริงๆ ทุกคนล้วนอยากฆ่าเขา แต่พวกเขาเองก็เข้าใจดี ศิษย์พี่รองเฉินฮุยและศิษย์พี่ใหญ่เสี้ยวหย่วน ทั้งสองแม้ดูผิวเผินจะอ่อนโยนแต่ความจริงในก
