ต๋อ เย่เทียนเฉินก็ได้รับผลประโยชน์มากมาย และได้เรียนรู้สิ่งต่างๆ มากมาย ดังนั้นในใจจึงรู้สึกซาบซึ้งต่อจางอีเต๋อมาก และเคารพผู้อาวุโสที่มีอายุเกือบ 100 ปีคนนี้ด้วย
“งั้นเหรอ? งั้นฉันจะฆ่านายซะ!” จางอีเต๋อชะงักไปครู่หนึ่ง พลังพิเศษในฝ่ามือทั้งสองพลุ่งพล่านยิ่งขึ้น ทั่วทั้งร่างไม่มีส่วนใดที่เหมือนกับคนชราอายุเกือบ 100 ปีเลย เมื่อเคลื่อนไหวขึ้นมาก็ไม่แตกต่างอะไรจากเด็กหนุ่มอายุประมาณ 20 ปีโดยสิ้นเชิง
เย่เทียนเฉินหลบไม่หยุด แต่ก็ไม่สามารถขวางการโจมตีอันบ้าคลั่งที่จู่โจมมาเต็มกำลังของจางอีเต๋อได้ เขาทำได้เพียงหลบเท่านั้น กระทั่งลงมือขัดขวางก็ยังไม่ทำ นี่เป็นเรื่องยากลำบากมาก จางอีเต๋อเป็นยอดฝีมือระดับสูงคนหนึ่ง ความสามารถของเย่เทียนเฉินยังไม่แข็งแกร่งถึงขั้นที่อาศัยแค่เพียงการหลบเลี่ยงก็จะทำให้จางอีเต๋อไม่อาจทำร้ายตนเองได้
พลั่ก!
ฝ่ามือของจางอีเต๋อโจมตีโดนอีกครั้งแล้ว คราวนี้เย่เทียนเฉินกระเด็นออกไปชนกับก้อนหินในลายก้อนหนึ่ง ทำให้ก้อนหินแตกกระจุยเป็นผง มุมปากมีเลือดไหลออกมา ลุกขึ้นยืนจากบนพื้น ยังคงมองไปยังจางอีเต๋อด้วยท่าทีสงบนิ่ง
จางอีเต๋อเห็นเย่เทียนเฉินไม่ลงมือตอบโต้จริงๆ จึงกำหมัดขวาแน่น มองไปยังเย่เทียนเฉินด้วยสีหน้าโกรธเคืองแล้วกล่าวว่า “นายคิดจะตายจริงๆ เหรอ?”
“ผู้เฒ่าครับ ผมเพียงหวังว่าคุณจะช่วยเธอสักหน่อย เรื่องของรั่วถงผมเองก็รู้สึกผิดมาก แต่ผมรับประกันได้ หากเธอเต็มใจ ผมจะดูแ
