ุดถึงจะถูก ในตอนที่เย่เทียนเฉินได้รู้ถึงความลึกลับของดาวจักรพรรดิ ทุกคืนก็จะจ้องมองไปยังดาวจักรพรรดิ อยากจะเห็นว่าดาวจักรพรรดิมีอะไรแตกต่างไปกันแน่ ในขณะเดียวกันก็คิดว่าสักวันหนึ่งจะไปยังดาวจักรพรรดิเพื่อตามหาความลับของการมีอายุยืนยาว
ไหนเลยจะรู้ว่าคืนนี้ถึงกับหาดาวจักรพรรดิไม่เจอ เหมือนกับหายไปจากจักรวาลอย่างไรอย่างนั้น ความจริงนี้ทำให้เย่เทียนเฉินรู้สึกแปลกใจมาก
หลังจากชะงักไปครู่หนึ่ง เย่เทียนเฉินก็ยืนขึ้น หลับตาทั้งสองลง พริบตาเดียวก็ลืมตาขึ้น ในดวงตาทั้งสองมีประกายแสงส่องออกมา นี่เป็นเพราะเขารวบรวมพลังพิเศษเอาไว้บริเวณดวงตา ทำให้สามารถมองได้ไกลมาก หากไม่ใช่เพราะเพิ่งจะใช้เนตรประกายทองไปและไม่กล้าใช้อีกครั้งในเวลารวดเร็วเช่นนี้ เกรงว่าเย่เทียนเฉินคงใช้เนตรประกายทองมองให้ถึงที่สุดไปแล้ว เพียงแต่ต่อให้เป็นเช่นนี้ เย่เทียนเฉินก็ยังหาดาวจักรพรรดิในท้องฟ้าไม่เจอ รู้สึกว่าต้องมีลับลมคมในอยู่จริงๆ
“ไม่ต้องดูแล้ว ฉันสังเกตคนมามากมายจนรู้ว่าทุกช่วงเวลาหนึ่งดาวจักรพรรดิจะหายไป แปลกมาก!” ตอนนี้เอง จางอีเต๋อเดินออกมาจากในห้องยา มองดวงตาทั้งสองของเย่เทียนเฉินที่กำลังมีประกายลุกโชน จึงรู้ว่าเขากำลังหาอะไรอยู่
“ผู้เฒ่าครับ ทำไมดาวจักรพรรดิถึงหายไปในอากาศได้ นี่เป็นดาวดวงหนึ่ง ไม่แตกต่างอะไรจากดาวดวงอื่น นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่?” เย่เทียนเฉินเอ่ยถามด้วยความสงสัย
“ไม่รู้ ฉันรู้แค่ว่าระยะห่างขอ
