าไว้ ในมือขวาของเขายังมีของสีชมพูชิ้นหนึ่งอยู่ด้วย เหมือนกับผ้าชิ้นหนึ่ง เย่เทียนเฉินได้กลิ่นหอมๆ จากบนนั้น อดไม่ได้ที่จะใจเต้น ของติดตัวผู้หญิงคนนี้ทำให้ผู้ชายเกิดความรู้สึกอยากจะจู่โจมจริงๆ มิน่าล่ะผู้ชายหลายคนจึงเสพติดชุดชั้นในของผู้หญิง ในขณะเดียวกันเย่เทียนเฉินก็สามารถสัมผัสได้ถึงสายตาของชิงเฉิงเยว่ที่มองมายังตน ในนั้นฟุ้งกระจายไปด้วยไอสังหารอันเข้มข้น ผู้หญิงคนนี้โกรธจริงๆ แล้ว หากตนเองยังไม่หนีอีกคงจะต้องมีอันตรายถึงชีวิตเข้าจริงๆ
“เธอจะป่าเถื่อนเกินไปแล้ว ของสิ่งนี้ให้ฉันเก็บรักษาไว้แล้วกัน!” เย่เทียนเฉินพูดด้วยรอยยิ้มชั่วร้าย
“นาย…คืนฉันมานะ ไม่งั้นต่อให้ต้องตามไปสุดหล้าฟ้าเขียวฉันก็จะฆ่านาย!” ชิงเฉิงเยว่มองเย่เทียนเฉินอย่างดุดัน พูดขึ้นด้วยใบหน้าแดงก่ำ
“ไม่ได้หรอก นี้เป็นยันต์คุ้มภัยของฉันเชียวนะ เธอร้ายกาจขนาดนี้ ฉันกลัวว่าเธอจะฆ่าฉัน ถ้าเธอฆ่าฉันจริงๆ ฉันก็จะเอาของชิ้นนี้ไปประกาศให้พรรควรยุทธโบราณทุกพรรคได้รู้ แบบนี้เธอก็ฆ่าฉันไม่ได้แล้ว!” เย่เทียนเฉินพูดด้วยรอยยิ้มไร้ยางอาย
“นาย…ความสามารถของนายไม่อ่อนแอเลย ไม่คิดว่าทำแบบนี้จะไม่สมกับเป็นลูกผู้ชายเกินไปหน่อยเหรอ?” ชิงเฉิงเยว่ไม่รู้จริงๆ ว่าควรจะทำอย่างไรดี เธอคิดไม่ถึงว่าเย่เทียนเฉินจะพูดคำพูดแบบนี้ออกมาได้ ผู้ชายคนนี้ไม่สนใจชื่อเสียงของตัวเองเลยจริงๆ เป็นพวกที่ไม่ว่าอะไรก็ทำออกมาได้ทั้งนั้น
“ผู้ชายชอบผู้หญิงเป็นเรื่อง