ปกติ ชอบเอาเปรียบผู้หญิงก็นับเป็นสันดาน ฉันแค่เอาเปรียบเธอนิดหน่อยเท่านั้น อย่าใช้สายตาราวกับจะฆ่าคนมองฉันแบบนี้สิ? อีกอย่างฉันก็ทำเพื่อปกป้องตัวเอง!” เย่เทียนเฉินหัวเราะแล้วพูดขึ้น
“นาย…” ชิงเฉิงเยว่ถูกเย่เทียนเฉินทำให้โกรธจนพูดอะไรไม่ออก คนคนนี้จะไร้ยางอายเกินไปแล้ว
“อย่าทำแบบนี้เลย แต่สิ่งที่ทำให้ฉันคิดไม่ถึงก็คือ พรรคสระหยกของพวกเธอเป็นพวกหัวโบราณจริงๆ ถึงกับใช้เอี๊ยมอยู่…” เย่เทียนเฉินพูดออกมาด้วยท่าทางแปลกใจเป็นอย่างมาก
“ฉันจะฆ่านาย!”
ชิงเฉิงเยว่อายจนหน้าแดงไปทั้งหน้าแล้ว สะกิดตัวกระโดดขึ้น กระบี่ยอดเขาเขียวในมือขวาสะบัดปราณกระบี่อันรุนแรงออกไป ในขณะเดียวกันก็ซัดฝ่ามือไปทางเย่เทียนเฉิน
เย่เทียนเฉินอุ้มตงฟางเมิ่งเอาไว้ นำเอี๊ยมสีชมพูที่เป็นของติดตัวชิงเฉิงเยว่ใส่เข้าไปในกระเป๋ากางเกง รีบหลบด้วยความรวดเร็ว วินาทีนั้น ต้นไม้ที่เขาเคยยืนอยู่พลันถูกทลายจนแหลกไปในพริบตา ชิงเฉิงเยว่โกรธเข้าจริงๆ แล้ว ทั้งโกรธทั้งอาย โกรธแค้นจนอยากฟันคนคนนี้เป็นแปดชิ้น
ความจริงเย่เทียนเฉินวางแผนไว้ล่วงหน้านานแล้ว ที่เขาใช้เคล็ดวิชาพลังพิเศษสายพสุธาสร้างตัวแทนเป็นตัวเองออกมามากมายขนาดนั้น ไม่ใช่เพราะต้องการอาศัยเย่เทียนเฉินที่สร้างจากดินเหล่านี้เอาชนะชิงเฉิงเยว่ แต่ต้องการใช้จำนวนเข้าข่ม ในชั่วขณะที่เย่เทียนเฉินที่สร้างจากดินโถมเข้าไปทั้งหมด เย่เทียนเฉินก็ใช้พลังพิเศษของตนบังคับหุ่นเย่เทียนเฉินดินตัวห
