็สามารถทำให้แม่ของเสี้ยวหยามีชีวิตต่อไปได้อีกสองปี แต่กลับคิดไม่ถึงว่าอาการป่วยจะทรุดลงเร็วขนาดนี้ มีเรื่องมากมายที่พลังของมนุษย์ไม่อาจต่อต้านสวรรค์ได้ นี่ทำให้เย่เทียนเฉินตัดสินใจแน่วแน่มากว่าจะต้องตามหาความลับของชีวิตยืนยาวให้ได้
“ว้าว รสชาติไม่เลวเลย หยาเอ๋อร์ ฉันไม่รู้เลยว่าเธอจะทำอาหารได้อร่อยขนาดนี้!” เย่เทียนเฉินกินบะหมี่เข้าไปคำใหญ่แล้วพูดชม
“อืม ถ้านายอยากกิน ฉันจะทำให้กินบ่อยๆ!” เสี้ยวหยาพยักหน้าแล้วพูดขึ้น
ในตอนนี้เอง เย่เทียนเฉินคีบไข่ต้มในถ้วยตนไปใส่ในถ้วยของเสี้ยวหยา ขณะที่เสี้ยวหยายังไม่ทันปฏิเสธ เย่เทียนเฉินก็กดมือของเธอลงเบาๆ มองไปยังเสี้ยวหยาด้วยความลึกล้ำและอ่อนโยน กล่าวว่า “หยาเอ๋อร์ ฉันรู้ว่าในใจของเธอเจ็บปวดมาก แต่ฉันหวังว่าเธอจะร่าเริงขึ้นได้ ฉันรู้มาจากปากแม่ของเธอว่าเธอเป็นเด็กดีตั้งแต่เด็ก เชื่อฟังรู้ความ คะแนนการเรียนก็ยอดเยี่ยม คุณน้ามักจะชมเธอต่อหน้าคนอื่นบ่อยๆ ฉันคิดว่าหากแม่ของเธอมาเห็นสภาพเธอในตอนนี้ ไม่เพียงแต่จะไม่ชมเธอ แต่ยังจะปวดใจอีกด้วย ดังนั้นเธอต้องทำตัวเป็นลูกที่ยอดเยี่ยมที่คุณน้าบอกถึงจะดี!”
เสี้ยวหยาได้ยินคำพูดของเย่เทียนเฉินในใจก็ตื่นตะลึง มองไปยังผู้ชายที่อยู่ตรงหน้า พลันนั้นเธอคิดว่าผู้ชายคนนี้ยอดเยี่ยมถึงขนาดนั้น ดีกับเธอขนาดนั้น นี่ไม่ใช่ผู้ชายที่รู้จักแต่เรื่อยเฉื่อยไปวันๆ เย่เทียนเฉินมีด้านที่พิเศษและยอดเยี่ยมของเขาด้วย!
