ั้นที่ไม่สามารถย้อนกลับได้แล้วจริงๆ มิฉะนั้นด้วยประสิทธิภาพของยา ไม่ว่าประสิทธิภาพจะสูญเสียไปมากขนาดไหนก็ยังช่วยให้เธอมีชีวิตอยู่ได้อีกปีสองปี
“พูดตามตรงเถอะครับ สิ่งที่ควรเผชิญก็ต้องเผชิญ!” เย่เทียนเฉินโมงไปยังเสี้ยวหยา พยักหน้าแล้วพูดขึ้น
เสี้ยวหยาชะงักไป จากนั้นจึงกัดฟันของตัวเองแน่น มองไปยังเย่เทียนเฉินอย่างชื่นชมแล้วพยักหน้า ในตอนนี้เธอเชื่อผู้ชายคนนี้มาก
“เอาเถอะ อาการของผู้ป่วยไม่ดีนัก อาจจะอยู่ไม่พ้นคืนนี้ เซลล์มะเร็งแพร่ไปทั้งตัวแล้ว…แม้แต่เทพเซียนก็ช่วยไม่ได้!” ผู้อำนวยการหลินพูดอย่างทอดถอนใจแล้วส่ายหน้า