“เย่เทียนเฉิน!” เย่เทียนเฉินพูดด้วยรอยยิ้ม
“ที่แท้ก็เป็นคุณนี่เอง ผมมีชื่อว่าหลัวเหว่ยเคอ เป็นสายลับที่ชายแดนนี้ ผมรอพวกคุณอยู่ที่นี่โดยเฉพาะ!” ขอทานอายุประมาณสี่สิบปีคนนั้นพูดด้วยรอยยิ้มเช่นเดียวกัน
หลัวเหว่ยเคอ สายลับระดับสูงของประเทศจีน ทำภารกิจที่ชายแดนมาโดยตลอด ครั้งนี้ได้รับข่าวมาว่ามีทหารหน่วยรบพิเศษบริเวณชายแดนหายไปในพริบตายี่สิบกว่าคน อีกทั้งยังมีสมาชิกของหน่วยวิจัยของประเทศคนหนึ่งด้วย สมาชิกหน่วยวิจัยคนนี้เป็นบุคคลผู้มีความสามารถที่มีไม่มากในประเทศ ดังนั้นทางรัฐบาลจึงให้ความสำคัญเป็นอย่างมาก หลังจากที่ท่านหยางได้รู้ข่าวก็รีบให้คนมาบอกกับสายลับชายแดนทันที ให้พวกเขาเริ่มทำภารกิจตามหาเบาะแสของหานเจี๋ยและสมาชิกที่หายตัวไป และรอการมาถึงของเย่เทียนเฉินและชางหลาง
ในตอนที่เย่เทียนเฉินและชางหลางเดินเข้ามา หลัวเหว่ยเคอก็สังเกตุเห็นพวกเขาแล้ว เพียงแต่ตอนนั้นหลัวเหว่ยเคอยังไม่กล้ามั่นใจว่าเย่เทียนเฉินกับชางหลางจะเป็นผู้แข็งแกร่งที่ทางรัฐบาลส่งมาหรือไม่ หลัวเหว่ยเคอปลอมตัวเป็นขอทานมาโดยตลอด และแสร้งนั่งขอทานอยู่ที่ข้างบาร์ค่ำคืนไม่หวนกลับแห่งนี้ เพราะเมืองแห่งนี้ไม่ใหญ่มาก สถานที่ที่เต็มไปด้วยแสงสีแบบนี้เป็นแหล่งรวมข่าวสารที่ดีที่สุด
ไม่ต่างไปจากที่คาด ในตอนที่เห็นเย่เทียนเฉินเดินเข้ามาในบาร์จนกระทั่งถูกอันธพาลคนหนึ่งคุกคาม จนถึงตอนสุดท้ายที่เย่เทียนเฉินลงมือเขาก็ไม่ได้ใช้เคล็ดวิชาพลั
