ร์ไป?” ชางหลางพูดหยอกล้อเย่เทียนเฉินอย่างหาได้ยากยิ่ง ถ้าพูดถึงความสัมพันธ์ของคนทั้งสอง นับว่าตั้งแต่เริ่มต้นก็เป็นความสัมพันธ์แบบไม่ต่อยตีไม่รู้จักกันและกลายมาเป็นเพื่อนที่ดีต่อกัน
“ชิ พี่ชายทำแต่เรื่องขัดจรวดมาตลอด เรื่องไล่ตามเฮลิคอปเตอร์คุณก็ทำไปเองเถอะ” เย่เทียนเฉินกรอกตาใส่ชางหลางแล้วพูดขึ้น
ชางหลางอับจนคำพูดกับเย่เทียนเฉินโดยสิ้นเชิง หลายครั้งที่เขาสามารถพูดคำพูดที่ไม่เพียงแต่ทำให้คุณเกิดความรู้สึกแปลกๆ ออกมา แต่ยังทำให้คุณหัวเราะไม่ออกร้องไห้ไม่ได้อีกด้วย เขาทำเพียงมองเย่เทียนเฉินอย่างจนใจแล้วพูดกับคนขับเฮลิคอปเตอร์ว่า “ไปป่าหมอกดำที่ชายแดน!”
“ครับ!” ทหารขับเฮลิคอปเตอร์พยักหน้าแล้วตอบรับ
“หือ? ป่าหมอกดำ เกิดเรื่องที่นั่นอีกแล้วเหรอ?” เย่เทียนเฉินอดไม่ได้ที่จะชะงักไปครู่หนึ่งแล้วถามขึ้น
“ที่นั่นเป็นเขตชายแดนของยูนนาน เรียกได้ว่าพ่อค้ายารายใหญ่และพวกค้าของเถื่อนจำนวนมากต่างก็เลือกสถานที่แบบนั้น เนื่องจากที่นั่นมีป่าโบราณอยู่แห่งหนึ่ง มีลักษณะภูมิประเทศขรุขระมาก ยากที่จะควบคุม ดังนั้นทางรัฐบาลจึงส่งทหารหน่วยรบพิเศษที่มีฝีมือยอดเยี่ยมไปคุ้มครองอยู่ที่นั่นหลายปี และทำการโจมตีโจรที่ต้องการข้ามชายแดนเข้ามาในประเทศของพวกเราหรือต้องการข้ามเส้นเขตแดนเข้ามาค้าอาวุธเถื่อน!” ชางหลางพูดแนะนำให้เย่เทียนเฉิน
เส้นเขตแดนของป่าหมอกดำอยู่ที่ยูนนานและก็ไม่ได้อยู่ที่ยูนนาน เนื่องจากมันอยู่ห่างจา
