องที่เกี่ยวข้องกับแก แกจะไม่ขึ้นมาก็ได้!” ชางหลางพูดอย่างไม่สบอารมณ์
“เรื่องที่เกี่ยวข้องกับผม?” เย่เทียนเฉินอดไม่ได้ที่จะถามขึ้นอย่างสงสัย
ไม่รอให้เย่เทียนเฉินมีปฏิกิริยากลับมา ชางหลางก็ขับจี๊ปทหารออกไปแล้ว เย่เทียนเฉินเห็นก็ชะงักไป วิ่งไปหลายก้าว ใช้มือซ้ายจับที่ประตูรถจี๊ปทหารแล้วกระโดดเข้าไปนั่ง
“ไอ้หนู ถ้าแกมีความสามารถก็อย่าตามมาสิ!” ชางหลางคิดว่าเย่เทียนเฉินมักจะหยอกล้อเขา ในครั้งนี้จึงฉีกหน้าเย่เทียนเฉินขึ้นมา
“ผมทำเพื่อประชาชนนะครับ ใช่แล้ว คุณบอกว่าเป็นเรื่องเกี่ยวกับผม ตกลงมันเรื่องอะไรกันแน่?” เย่เทียนเฉินพูดด้วยรอยยิ้ม
“ไปพบท่านหยางและท่านผู้นำสูงสุดค่อยว่ากันอีกทีเถอะ!” ชางหลางพูดแล้วเหยียบคันเร่งให้เร็วขึ้น มุ่งหน้าตรงไปยังทะเลจงไห่
ระหว่างทางเย่เทียนเฉินคิดทุกวิถีทางเพื่อให้ชางหลางพูดเรื่องที่เกี่ยวข้องกับตนเรื่องนี้ออกมา ไหนเลยจะรู้ว่าชางหลางจะไม่ยอมอ่อนข้อสักนิด ดูแล้วการที่พวกท่านผู้นำส่งชางหลางมาหาตนก็นับว่ามีเหตุผล ถ้าหากเป็นเฮยเมี่ยนมา เกรงว่าคงถูกตนทำให้พูดออกมาแล้ว ไหนเลยจะต้องไปพบพวกท่านผู้นำอีก
สองชั่วโมงต่อมา รถจิ๊บทหารหยุดอยู่เบื้องหน้าตึกสำนักงานใหญ่บริเวณทะเลจงไห่ รอบเขตสำนักงานทะเลจงไห่มีทหารหน่วยรบพิเศษถือปืนจำนวนนับไม่ถ้วนกำลังเดินตรวจตรา ยิ่งไปกว่านั้น เพียงพริบตาเดียวเย่เทียนเฉินก็สามารถสัมผัสได้ถึงพลังที่แข็งแกร่งเป็นจำนวนมากรอบด้าน ที่นี่จะต้องม
