แห่งมหาวิทยาลัยหลงเถิงที่อยู่เหนือจินตนาการของเขาไปมาก คนลึกลับคนนี้ เพียงแค่ลูกน้องของเขา โดยเฉพาะอย่างยิ่งคนที่ซ่อนตัวอยู่ในหมอกโลหิตคนนั้น ต่างมีฝีมือแข็งแกร่งยากที่จะต่อกร ยิ่งไม่ต้องพูดถึงตัวคุณชายใหญ่เองเลยว่าจะแข็งแกร่งมากขนาดไหน
ในตอนนี้เย่เทียนเฉินสัมผัสได้ถึงแรงกดดันอันมหาศาล เขาคิดไม่ถึงว่าอำนาจของคุณชายใหญ่จะแข็งแกร่งถึงขนาดนี้ ลูกน้องเหล่านั้นของเขา ไม่เพียงแต่แต่ละคนจะมีฝีมือที่แข็งแกร่งมาก แต่ยังมีอาวุธเทพที่ทำให้ผู้คนคิดไม่ถึงอีกด้วย อย่างน้อยสิบกระบี่โบราณก็ปรากฏออกมาสองเล่มแล้ว ไม่รู้ว่าจะยังมีเล่มที่สามหรือกระทั่งเล่มที่สี่อีกหรือไม่…
ในตอนที่อู๋เสวี่ยจากไปได้บอกกับเย่เทียนเฉินไว้แล้วว่า รัฐบาลลงมือกำจัดตระกูลโอวหยางไปแล้ว หลังจากที่สิบสามจ้าวสวรรค์กำจัดสิบสามราชาเสือดาว เฮยเมี่ยนก็พาคนมาทำลายตระกูลโอวหยาง กระทั่งจุดจบของโอวหยางเจิ้นฮว๋าเป็นอย่างไรก็ไม่อาจรู้ได้ และเย่เทียนเฉินก็ไม่อยากรู้ด้วย คนระดับสูงของประเทศต่างไม่ใช่พวกอ่อนแอ ย่อมต้องจัดการได้แน่ ในเมื่อรัฐบาลสอดมือมาแล้วก็ทำให้เขาสบายไปได้เรื่องหนึ่ง
“ต้องการชะล้างความโศกเศร้าและความเจ็บปวดออกไป ความอ่อนโยนดูดซับฉันเอาไว้…”
ในตอนนี้เอ งมือถือของเย่เทียนเฉินดังขึ้นเป็นเพลงที่เพราะมากเพลงหนึ่ง เขาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูที่จอ แสดงชื่อว่าแม่โทรมาจึงรีบกดรับโทรศัพท์ เขาไม่ได้กลับบ้านสิบกว่าวันแล้ว และก็ไม่ได้โทรไป
