ตอดไม่ได้ที่จะเอ่ยปากออกมา
“งั้นก็ทำให้ฉันรู้สึกเป็นเกียรติสักหน่อยสิ…”
มีน้อยครั้งมากที่เย่เทียนเฉินจะเริ่มลงมือเอง แต่ในครั้งนี้กลับกำหมัดขวาแน่น แม้เขาจะอยู่ในสภาพขั้นสูงสุดของขอบเขตจอมราชันแล้ว แต่เขาก็ไม่ได้ดูถูกคนในหมอกโลหิตคนนี้ ความสามารถของคนคนนี้ไม่อาจนำมือสังหารทั้งสี่ที่ถูกหักคอไปแล้วมาเทียบได้ อยู่กันคนละระดับโดยสิ้นเชิง แน่นอนว่าเมื่อลงมือ หากไม่ใช้พลังต่อสู้ที่แข็งแกร่งที่สุดก็เป็นไปได้มากว่าเขาจะตาย นี่เป็นการต่อสู้กับยอดฝีมือ ถ้าหากไม่ระวังก็จะตายอย่างน่าอนาจ
พวกอู๋เสวี่ยทั้งสิบสองคนต่างมองภาพนี้อย่างเคร่งเครียด พวกเขารับรู้ได้ว่าคนในหมอกโลหิตคนนี้แข็งแกร่งมาก ถ้าหากใครในหมู่พวกเขาลงมือ ต่อให้จะลงมือเต็มกำลังก็ไม่สามารถเอาชนะได้ ความจริงแล้วไม่อยากจินตนาการเลยว่า ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไป คุณชายใหญ่แห่งมหาวิทยาลัยหลงเถิงจะแข็งแกร่งถึงขั้นวิปลาสเพียงใด ต้องการที่จะรับมือกับคนคนนี้เป็นเรื่องยากมาก ไม่ใช่เรื่องที่จะทำได้ในเวลาสั้นๆ
ตู้ม!
ฝ่ามือสีดำอันใหญ่เหมือนกับสวมใส่เกราะสีดำบนแขนทั้งท่อนตบลงมายังเย่เทียนเฉินโดยตรง ทั้งทรงพลังและเอาแต่ใจเป็นอย่างมาก สะบัดลงมายังศรีษะของเย่เทียนเฉิน ดูเหมือนต้องการจะตบศีรษะ ของเย่เทียนเฉินให้แหลกเป็นชิ้น
พลั่ก!
เย่เทียนเฉินต่อยกลับไปตรงๆ มัดหนึ่งใช้ความสามารถขั้นสูงสุดของพลังพิเศษในขอบเขตจอมราชันออกไป โจมตีออกไปโดยไม่ถอยเลยแม้แต่น้อย ฝ่ามื
