ลาน ไม่ว่าใครจะถูกใครจะผิด โอวหยางเจิ้นฮว๋าก็ไม่อาจกล้ำกลืนความโกรธนี้ จะต้องฆ่าเย่เทียนเฉินให้ได้ ฆ่าล้างตระกูลเย่เพื่อล้างแค้นให้เขา
“นายท่าน เพิ่งจะได้รับข่าวจากทางมณฑลชวนมาว่าตระกูลเซวียนเยวี๋ยนถูกฆ่าล้างไปแล้ว ไม่เพียงแต่เซวียนเยวี๋ยนเสวียนอวี่และเซวียนเยวี๋ยนชิวที่ตายทั้งหมด กระทั่งเกาะทะเลทรายซึ่งเป็นที่ซ่อนตัวของตระกูลเซวียนเยวี๋ยนก็จมไปด้วย ถูกทำลายล้างจนสะอาดเกลี้ยงเกลา!” บุคคลที่ยืนอยู่เบื้องหน้าโอวหยางเจิ้นฮว๋ากล่าวรายงานด้วยความเคารพ
เมื่อได้ยินคำรายงานของบอดี้การ์ดวัยกลางคนผู้นี้ โอวหยางเจิ้นฮว๋าก็อดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้ว ตระกูลเซวียนเยวี๋ยนและตระกูลโอวหยางก็เหมือนกัน เป็นตระกูลที่ปิดซ่อนตัวตนเช่นเดียวกัน ถึงแม้ระหว่างสองตระกูลจะไม่มีความเกี่ยวข้องอะไร และไม่มีการติดต่อกัน แต่เขาเองก็เข้าใจกระจ่าง เมื่อมาถึงตำแหน่งเช่นตอนนี้แล้ว มีสถานภาพที่แข็งแกร่งขนาดนี้แล้วจะต้องเข้าใจบางอย่างแน่นอน ตระกูลเซวียนเยวี๋ยนถูกทำลายล้างภายในค่ำคืนเดียว ยิ่งไปกว่านั้นเกาะทะเลทรายที่เป็นที่ปิดซ่อนตัวตนก็จมลงไป เรียกได้ว่าเป็นข่าวที่ทำให้ผู้คนต้องสั่นสะท้าน กระทั่งคนใหญ่คนโตเช่นโอวหยางเจิ้นฮว๋าก็ไม่อาจสงบใจได้โดยสิ้นเชิง ยิ่งไปกว่านั้นเขายังเข้าใจถึงอำนาจของตระกูลเซวียนเยวี๋ยนอีกด้วย
“ข่าวคงไม่ผิดพลาดหรอกนะ? อำนาจของตระกูลเซวียนเยวี๋ยนไม่อ่อนแอเลย แค่มือสังหารชั้นหนึ่งบนเกาะทะเลทรายก็มีนับร้อ
