งร่างก็เต็มไปด้วยรอยยิ้มเชื่อมั่น เพราะเขารู้ว่าหากอาชูร่าลงมือ ต่อให้เย่เทียนเฉินจะร้ายกาจขนาดไหน ก็ทำได้เพียงตายไปเป็นเพื่อนลูกชายทั้งสองของตน
เสียงปังดังขึ้น ประตูใหญ่ถูกผลักออก เซวียนเยวี๋ยนชิวเพิ่งจะเดินไปถึงประตู ชายวัยกลางคนอายุประมาณสี่สิบปีคนหนึ่ง อายุพอๆ กับเซวียนเยวี๋ยนชิว ซึ่งก็คือคนที่นั่งขัดสมาธิอยู่ที่ภูเขาด้านหลังของตระกูลเซวียนเยวี๋ยนคนนั้น เขารู้สึกได้ถึงการมาเยือนของพวกเย่เทียนเฉิน และรับรู้ได้ว่าตระกูลเซวียนเยวี๋ยนจะมีภัยพิบัติเกิดขึ้นแล้ว ดังนั้นจึงมาที่นี่ด้วยตัวเอง ชายวัยกลางคนคนนี้ก็คืออาชูร่าที่เซวียนเยวี๋ยนเสวียนอวี่พูดถึง
“ไม่ต้องแล้ว ฉันสัมผัสได้ว่ามียอดฝีมือกำลังเดินทางมาที่เกาะ ท่าทางคงจะเป็นคนที่เย่เทียนเฉินพามา!” อาชูร่ายืนพูดอยู่ตรงประตู
“อะไรนะ? แม่งเอ๊ย ไอ้ระยำนั่นฆ่าลูกของฉันไป พวกเรายังไม่ทันได้ฆ่าตระกูลเย่ มันก็มารนหาที่ตายด้วยตัวเองแล้วเหรอ? ดี ดี!” เซวียนเยวี๋ยนชิวตะโกนด้วยใบหน้าดุดัน
“บอดี้การ์ดเหล่านี้ของตระกูลเซวียนเยวี๋ยน ถึงแม้จะมีฝีมืออยู่บ้างแต่ก็ไม่ใช่คู่มือของกลุ่มคนที่บุกเข้ามากลุ่มนี้โดยเด็ดขาด!” อาชูร่าพูดอย่างเรียบเฉย
“อาชูร่า แกหมายความว่ายังไง? ความหมายก็คือคืนนี้ตะกูลเซวียนเยวี๋ยนชิวของฉันจะถูกเย่เทียนเฉินกำจัดงั้นเหรอ? เป็นไปไม่ได้ ด้วยการป้องกันบนเกาะของตระกูลเซวียนเยวี๋ยนของพวกเรา ต่อให้มีเย่เทียนเฉินอีกสิบคนก็ทำไม่ได้ จะต้
