ให้เย่เทียนเฉินเอาชนะหวังเจี๋ยได้ ในหมู่พวกเขา ความสามารถของหวังเจี๋ยแข็งแกร่งที่สุด ถ้าหากหวังเจี๋ยแพ้ เช่นนั้นพวกเขาก็จะต้องฟังคำสั่งของชายหนุ่มอายุยี่สิบปีคนนี้อีก จะอย่างไรในใจก็รู้สึกไม่พอใจอยู่บ้าง พวกตนก็ปั่นป่วนแผ่นดินไปทั่ว จะมากจะน้อยก็มีชื่อเสียงอยู่บ้าง หากต้องมาทำเรื่องต่างๆ ให้กับทายาทตระกูลใหญ่ที่เอาแต่เล่นสนุกคนหนึ่ง ไม่ถูกคนอื่นหัวเราะใส่ก็แปลกแล้ว
เย่เทียนเฉินเดินขึ้นมาเบื้องหน้าก้าวหนึ่ง มองไปยังหวังเจี๋ยแล้วพูดขึ้นด้วยรอยยิ้มว่า “ฉันจะใช้มือขวาข้างเดียว ภายในสิบกระบวนท่าหากอกเอาชนะฉันได้ จะไปหรือจะอยู่ก็ตามใจ!”
หวังเจี๋ยขมวดคิ้วอย่างโหดเหี้ยม คนอื่นๆ ที่อยู่ที่นี่ต่างก็ตกตะลึง เพราะเขารู้ว่าเย่เทียนเฉินจะไม่ยอมปล่อยให้หวังเจี๋ยจากไปง่ายๆ แน่นอน แต่กลับคิดไม่ถึงว่าเย่เทียนเฉินจะโอหังถึงขนาดนี้ ใช้มือขวาข้างเดียว และยังความมั่นใจว่าภายในสิบกระบวนท่าหวังเจี๋ยจะเอาชนะเขาไม่ได้อีกหรือ? นี่ทำให้ผู้คนไม่อยากจะเชื่อเลยจริงๆ ความสามารถของหวังเจี๋ยอาจจะสูสีกับอู๋เสวี่ย กระทั่งหากจะเทียบให้ละเอียดอาจจะเหนือกว่าอู๋เสวี่ยเล็กน้อยด้วยซ้ำ เย่เทียนเฉินใช้มือขวาข้างเดียวเท่ากับเป็นการดูหมิ่นหวังเจี๋ย ไม่เห็นหวังเจี๋ยอยู่ในสายตา นี่เป็นการดูหมิ่นที่ร้ายกาจยิ่งกว่าการดูหมิ่นทางวาจานับร้อยเท่า
“หึ บิดาไม่เอากับแกด้วยหรอก คิดจะให้ฉันหวังเจี๋ยเข้าร่วมกับเด็กน้อยอย่างแก ขายหน้าจริงๆ!”
