ูกสาวของตนมาเกี่ยวพัน และไม่อยากให้ตระกูลหลิงของตนไปเกี่ยวพัน กล่าวคือมีอคติต่อเย่เทียนเฉินที่เป็นคุณชายของตระกูลชั้นสามคนนี้นั่นเอง
“ฉันมีธุระนิดหน่อย วันนี้คงไม่ได้ไปเรียนแล้ว จะไปพรุ่งนี้!” เย่เทียนเฉินตอบกลับข้อความของเสี้ยวหยา
หลังจากที่เย่เทียนเฉินตอบข้อความแล้วจึงใคร่ครวญครู่หนึ่ง เขาในตอนนี้ต้องการจะไปที่มณฑลชวนมาก และจะกำจัดตระกูลเซวียนเยวี๋ยนให้หมด เนื่องจากความสามารถที่ตระกูลเซวียนเยวี๋ยนแสดงออกมาแข็งแกร่งมากจริงๆ เย่เทียนเฉินไม่ใช่คนที่ชอบถูกกระทำ หากกล้ำกลืนก็ทำได้เพียงถูกตบตีเท่านั้น จำเป็นจะต้องลงมือบ้าง ลงมือโจมตีตระกูลเซวียนเยวี๋ยนจนรับมือไม่ทัน ถึงจะเอาชนะได้ เขาคาดว่าจะกูลเซวียนเยวี๋ยนเองก็คงคิดไม่ถึงว่าตนจะกล้าพาคนไปหาเรื่องถึงที่ ถ้าหากรอให้ตระกูลเซวียนเยวี๋ยนลงมืออีกครั้งเกรงว่าคงอันตรายแล้ว
ถึงแม้ในตอนนี้การทำลายตระกูลเซวียนเยวี๋ยนเป็นเรื่องใหญ่ แต่เรื่องในเมืองหลวงก็ยังไม่สงบ อย่างแรกตนได้ตอบรับคำขอของผู้นำสูงสุดและท่านหยางไปแล้วว่าจะต้องไปที่มหาวิทยาลัยหลงเถิงและคุ้มครองคนที่ชื่อตงฟางเมิ่ง ซึ่งก็ไม่อาจกล่าวได้ว่าเป็นการคุ้มครองแต่เป็นการป้องกันไม่ให้ผู้หญิงคนนี้ไปก่อเรื่อง และไม่ให้ผู้หญิงคนนี้ทำร้ายคนอื่น แต่จนถึงตอนนี้กระทั่งตงฟางเมิ่งมีหน้าตาอย่างไรเขาก็ยังไม่เคยเห็น เพียงเคยได้ยินหลิงอวี่สวิ๋นบอกว่า ผู้หญิงที่ชื่อตงฟางเมิ่งคนนี้ ได้รับเลือกให้เป็นดาวมหา
