อง เมื่อเห็นบะหมี่ผัดซอสก็รีบนั่งลงโดยไม่ล้างหน้าแปรงฟันและไม่พูดพร่ำทำเพลง กินเข้าไปคำใหญ่ทันที ทำให้แผนประสบความสำเร็จ
“พวกเธอสองคนนี่ ตอนนี้ดีใจแล้วหรือยัง? คิกๆ!” หลัวเยี่ยนเองก็อดไม่ได้ที่จะพูดขึ้นพลางส่ายหัว แล้วหัวเราะออกมา
จนกระทั่งเย่เทียนเฉินเดินออกมาจากห้องน้ำ หลัวเยี่ยน ฉีหรูเสวี่ยและเย่เชี่ยนเหวิน ก็กินอาหารเช้าเสร็จเรียบร้อยแล้ว เหลือแค่เขาคนเดียว เมื่อเห็นเย่เทียนเฉินผู้เป็นพี่ชายออกมา เย่เชี่ยนเหวินเดินเข้าไปหาอย่างลำพองใจ พูดขึ้นด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ว่า “พี่ รสชาติของวาซาบิไม่เลวเลยใช่ไหม? อร่อยหรือเปล่า?”
“เด็กคนนี้นี่ เธอกล้าแกล้งพี่ของเธอ กรรมต้องตามสนองแน่!” เย่เทียนเฉินมองน้องสาวอย่างไม่สบอารมณ์แล้วพูดขึ้น
“ฮี่ๆ หนูก็แค่เรียกร้องความยุติธรรมให้บิชองฟรีเซ่ของหนูเท่านั้นเอง มันตัวเล็กขนาดนี้ น่าสงสารขนาดนี้ พี่ถึงกับให้มันกินแตงโมเย็นๆ ได้ จะมากเกินไปแล้ว ถ้าหากมันท้องเสียจนเกิดอะไรขึ้น หนูไม่ยอมจบกับพี่แน่!” เย่เชี่ยนเหวินพูดฟังทำแก้มป่อง
“พี่ไม่ได้ทำ ไม่เกี่ยวกับพี่!” เย่เทียนเฉินนั่งลง สำรวจอาหารบนโต๊ะอย่างละเอียด หลังจากที่มั่นใจแล้วว่าไม่มีอะไรผิดปกติจึงเริ่มกินต่อไป
“แอบกินผลไม้ที่ฉันทำอีกแล้ว แถมยังไม่ยอมรับอีกเจ้าบ้า!” ฉีหรูเสวี่ยเองก็พูดเข้าข้างเย่เชี่ยนเหวิน
เย่เทียนเฉินมองฉีหรูเสวี่ยครั้งหนึ่ง เมื่อคิดว่าเมื่อสักครู่นี้น้องสาวและผู้หญิงคนนี้ร่วมมือกันแ
