ียงสั่นเครือ
เย่เทียนเฉินไม่ได้ตอบไป๋อู่แต่ยังคงเดินก้าวไปข้างหน้าต่อไป
“แก…ตอนนี้แกจะหนีก็ไม่ทันแล้ว!” ไป๋อู่เห็นเย่เทียนเฉินไม่พูด จึงกล่าวออกมาด้วยใจที่เคร่งขรึม
เย่เทียนเฉินยังคงมองไป๋อู่ด้วยรอยยิ้ม ใกล้จะเดินไปถึงเบื้องหน้าเขาแล้ว
“เย่เทียนเฉิน แกไม่ใช่คู่มือของคุณชายใหญ่โดยเด็ดขาด ไม่เพียงแต่แกจะต้องตาย ตระกูลเย่ทั้งหมดของแกก็ต้องตาย!” ไป๋อู่ พังทลายแล้ว จิตใจพังทลายโดยสิ้นเชิง เขาตะโกนใส่เย่เทียนเฉินลั่น
ทายาทตระกูลใหญ่ทั้งหมด ทั้งผู้หญิงผู้ชายเหล่านั้นต่างก็ถูกเย่เทียนเฉินทำให้ตกใจจนโง่งมไปนานแล้ว จ้องมองไปยังเย่เทียนเฉินด้วยท่าทางตกตะลึงจนแข็งค้าง พวกเขาไม่รู้ว่าเย่เทียนเฉินจะทำอย่างไรกับไป๋อู่ และไป๋อู่จะตอบโต้อย่างไร? เพียงแต่สิ่งที่ทำให้พวกเขาคิดไม่ถึงก็คือ เย่เทียนเฉินเพียงคนเดียวก็สามารถทำให้ทุกคนในพรรคคุณชายสั่นสะท้านได้ ถูกทำให้มึนงงไปหมด คนคนนี้เปลี่ยนไปร้ายกาจมากจริงๆ เกินกว่าจินตนาการของพวกเขาไปแล้ว ฝีมือห่างชั้นกับพวกเขาเกินไป
“พูดมาเถอะ สิ่งที่ควรพูดก็พูดมา!” เย่เทียนเฉินพูดกับไป๋อู่ด้วยรอยยิ้มบางเบา
“ฉัน ฉันไม่รู้ว่าควรพูดอะไร…” ไป๋อู่จ้องเย่เทียนเฉินอย่างดุดัน
“ไม่พูดจริงเหรอ?” เย่เทียนเฉินทำเพียงถามอย่างเรียบเฉย
“แก…” ไป๋อู่ใจเต้นตึกตัก เขาสัมผัสได้ว่าเย่เทียนเฉินไม่ได้ล้อเล่น ถ้าหากเขาไม่พูดเรื่องเมื่อปีนั้นออกมาบางทีอาจจะตายจริงๆ ก็เป็นได้
“โอกาสสุดท้ายแล้
