ๆ เป็นเพราะท่านผู้นำสูงสุดได้พูดคุยกับเย่เทียนเฉินต่อหน้า และเห็นได้ชัดว่าเขามีความชื่นชมต่อตัวเย่เทียนเฉิน จึงได้กดเรื่องใหญ่ขนาดนี้ให้เงียบเอาไว้ ถ้าอย่างนั้นจึงสามารถเรียกได้ว่าเย่เทียนเฉินมีเบื้องหลังยิ่งใหญ่คับฟ้า เกรงว่าเขาเจียงซานจะไม่สามารถไปแตะต้องได้ จะอย่างไรนี่ก็เกี่ยวข้องกับท่านผู้นำสูงสุด ไม่ใช่อะไรที่คนธรรมดาจะเข้าไปยุ่งด้วยได้
“ยังมีอีกไหม? คนต่อไป…” เย่เทียนเฉินมองไปยังคนที่เหลืออยู่ด้วยรอยยิ้มแล้วเอ่ยถามขึ้นมา
เมื่อได้ยินคำพูดของเย่เทียนเฉิน ทุกคนต่างก็มองไปที่เขาอย่างโกรธแค้น พวกเขาต่างก็เป็นทายาทตระกูลใหญ่ที่ยโสโอหัง เคยได้รับความอัปยศขนาดนี้ที่ไหนกัน เมื่อได้รับความไม่เป็นธรรมแบบนี้ต่างก็อยากจะสั่งสอนเย่เทียนเฉินให้หนักๆ เพียงแต่น่าเสียดาย มีคนโง่อย่างหวังป๋อและเจียงซานไปสองคนแล้ว มีบทเรียนให้เห็นก่อนหน้านี้แล้ว ถึงไม่มีใครกล้าเสนอหน้าออกมาตามใจอีก
เสนอหน้าออกมายังไม่เท่าไหร่ ที่สำคัญก็คือหากเย่เทียนเฉินไม่ไว้หน้า เกิดตบหน้าซักหลายครั้งขึ้นมา พวกเขาเหล่าทายาทตระกูลใหญ่ที่รู้จักแต่ตะโกนด่า ไม่มีเรี่ยวแรงแม้แต่จะฆ่าไก่ ถ้าถูกตบจนหมอบไปกับพื้นเหมือนสุนัขตัวหนึ่ง แบบนั้นก็จะขายน่าเกินไปแล้ว
ตั้งแต่ต้นไป๋อู่ก็ไม่พูดอะไรออกมา ในใจของเขารู้สึกสั่นสะท้านเป็นอย่างมาก คิดไม่ถึงว่าไม่เจอกันสองปี เขาไป๋อู่ได้กลายเป็นนายท่านสองของพระคุณชายแล้ว มีตำแหน่งสูงขึ้นมาก วันนี้ไม่เ
