หมือนวันวานอีกต่อไป แต่คิดไม่ถึงว่าไม่เจอเย่เทียนเฉินสองปี เขาจะถอดเนื้อเปลี่ยนกระดูกเปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง ไม่เหมือนกับเมื่อก่อน เมื่อเทียบกับตนเองยังดูมีความกล้าหาญทรงอำนาจที่อธิบายไม่ถูกมากกว่าเสียด้วยซ้ำ
“ไม่มีแล้วเหรอ? ไป๋อู่ แกไม่คิดว่ามีเรื่องอะไรที่ต้องพูดกับฉันหน่อยเหรอ?” เย่เทียนเฉินจ้องมองไปยังไป๋อู่แล้วพูดด้วยรอยยิ้ม
“ฮ่าๆ น้องเย่ ไม่เจอกันสองปี หลังจากที่นายไปเป็นทหารฝีมือก็ไม่เลวเลยจริงๆ นับถือๆ!” ไป๋อู่ชะงักไปครูหนึ่ง เมื่อได้สติกลับมาก็เดินไปนั่งหน้าเย่เทียนเฉินด้วยรอยยิ้ม นักสู้ร่างกำยำสองคนตามก็ตามหลังเข้ามาติดๆ
เมื่อคนอื่นเห็นไป๋อู่ที่เป็นนายท่านสอนของพรรคคุณชายคนนี้ออกหน้า ย่อมหลีกทางไปอยู่ด้านข้าง พวกเขาอยากจะเห็นว่าไป๋อู่จะกำจัดเย่เทียนเฉินได้หรือไม่ ถ้าจะบอกว่ากระทั่งเขาที่เป็นนายท่านสองยังทำไม่ได้ หรือจะต้องให้นายท่านใหญ่ที่ลึกลับคนนั้นออกหน้ากัน?”
เย่เทียนเฉินมองไป๋อู่ หาวออกมาครั้งหนึ่งแล้วพูดว่า “ฉันเห็นว่าแกยุ่งมาก ฉันเองก็ไม่ค่อยมีเวลามากนัก เข้าประเด็นเลยแล้วกัน เรื่องเมื่อปีนั้นมันเกิดอะไรขึ้น? ฉันอยากจะฟังจะพูดสักหน่อย!”
“ปีนั้น? ปีนั้นมันเรื่องอะไร? คำพูดของนายฉันฟังไม่เข้าใจเลย!”
ไป๋อู่ขมวดคิ้ว เขาคิดไม่ถึงจริงๆ ว่าเย่เทียนเฉินจะพูดออกมาตรงๆ ขนาดนี้ มาถึงก็ถามเรื่องเมื่อปีนั้นทันที ท่าทางเขาเองก็ต้องการที่จะตรวจสอบให้ชัดเจนจริงๆ และรู้แล้วว่าเรื่องเม
