อยู่ แกจะเอายังไง? บอกเงื่อนไขมาสิ?” เย่เทียนเฉินถามด้วยรอยยิ้ม
“สิบล้าน” หลี่ลี่มองไปยังเย่เทียนเฉินแล้วพูดขึ้นอย่างเย็นชา
“อ้อ ความหมายของแกก็คือเงินสิบล้านหยวนสามารถซื้อชีวิตของน้องชายแกได้สินะ?” เย่เทียนเฉินเอ่ยถามอย่างเรียบเฉย
“แม่งเอ้ย พูดจาไร้สาระให้มันน้อยๆ หน่อย พูดมา จะตกลงหรือเปล่า…” หลี่ลี่จ้องมองเย่เทียนเฉินอย่างหัวเสียแล้วตะโกนใส่
เย่เทียนเฉินส่ายหน้ายิ้มยิ้ม เขาคิดไม่ถึงว่าหลี่ลี่จะเสนอเงื่อนไขแบบนี้ออกมาได้ คิดไม่ถึงว่าในสายตาของหลี่ลี่ ชีวิตของน้องชายเขาจะมีค่าแค่สิบล้านเท่านั้น
ถึงแม้ว่าหลี่ลี่จะเป็นผู้จัดการใหญ่ของเทียนซ่างเหรินเจียน แต่ก็เป็นคนที่ไม่สำคัญอะไร เป็นแค่คนงานคนหนึ่งก็เท่านั้น เรียกได้ว่าเขาเป็นคนงานระดับสูง คนที่ได้เงินจริงๆ คือเถ้าแก่ที่อยู่หลังม่าน ส่วนเขาได้เงินไม่เท่าไหร่ การจะได้รับเงินสิบล้านในเวลาเพียงชั่วครู่เป็นเรื่องที่หาได้ยากมาก ดังนั้นหลี่ลี่จึงถือโอกาสนี้หาเงิน คิดจะแบล็คเมล์เย่เทียนเฉิน ส่วนชีวิตของน้องชายเขา เมื่ออยู่ต่อหน้าเงินตราก็ไม่ได้คิดมากอะไรขนาดนั้นแล้วจริงๆ
“หึ ความจริงเมื่อกี้นี้ฉันกำลังคิดว่า ขออย่าให้แกเป็นคนถ่อยเลย เพราะฉันคนนี้ไม่ชอบฆ่าคนไร้เดียงสา ตอนนี้ดูแล้วไม่ลงมือคงไม่ได้!” เย่เทียนเฉินส่ายศีรษะแล้วพูดด้วยความจนใจ
ความจริงดูเหมือนทุกคนจะคิดว่าหลี่ลี่เป็นสุภาพบุรุษที่มีความยุติธรรมคนหนึ่ง เมื่อต้องพบกับเรื่องของน้อง
