ู้สึกปลอดภัยอย่างแรงกล้าได้ ผู้ชายที่ชอบพูดเรื่องตลกและมักจะมีใบหน้าที่ประดับไปด้วยรอยยิ้มคนนี้ ตั้งแต่ที่เธอได้เจอกับเขา ล้วนช่วยเหลือเธอ ช่วยเหลือเธอโดยที่ไม่เห็นแก่ตัวเลย ทำให้ในใจของเสี้ยวหยารู้สึกซาบซึ้งเป็นอย่างมาก
“อืม ฉันจะฟังนาย!” เสี้ยวหยาพูดแล้วพยักหน้าอย่างเชื่อฟัง
เย่เทียนเฉินยิ้มเล็กน้อย หันไปใช้ฝ่ามือตบลงบนเคาน์เตอร์ พูดอย่างเย็นชาว่า “พวกผมต้องการห้องผู้ป่วย VIP ห้องนั้น เงินไม่ใช่ปัญหา ส่วนรองผู้อำนวยการอะไรนั่น หากว่าเขาต้องการเล่นงานใคร ก็ให้มาหาผม”
“นะ นี่เกรงว่าจะไม่เหมาะสมนะคะ ฉันทำแบบนี้ไม่ได้ค่ะ!”พยาบาลคนนั้นพูดด้วยท่าทางกระอักกระอ่วน เธอไม่กล้าจะทำแบบนั้นจริงๆ หากว่าให้พวกเย่เทียนเฉินเข้าพักในห้อง VIP ที่รองผู้อำนวยการจองเอาไว้จริงๆ เกรงว่าไม่เพียงแต่จะถูกกฎเกณฑ์ลับๆ นั้นเล่นงานเพียงอย่างเดียวเท่านั้น เป็นไปได้มากกว่ากระทั่งหน้าที่การงานก็อาจจะรักษาไว้ไม่ได้ รวมกับที่นิสัยของรองผู้อำนวยการหุนหันพลันแล่นเป็นอย่างมาก แล้วยังมีความสัมพันธ์กับข้าราชการในเมืองหลวงอีกหลายคน ต่อให้เป็นผู้อำนวยการก็ไม่กล้าล่วงเกินเขาง่ายๆ ยิ่งไม่ต้องพูดถึงพยาบาลตัวเล็กๆ อย่างเธอเลย
“มีเรื่องอะไรก็ให้รองผู้อำนวยการคนนั้นมาหาผมก็พอแล้ว ห้องผู้ป่วยที่ว่างอยู่ไม่ให้ผู้ป่วยคนอื่นเข้าไปพัก เขาทำแบบนี้เป็นการกระทำที่เห็นแก่ตัวมาก คนแบบเขาไม่สมควรที่จะได้เป็นผู้อำนวยการของโรงพยาบาลแห่งเมือ
