้าสีดำ บนเสื้อยังปักคำว่าเทควันโดเอาไว้
“แกก็คือเย่เทียนเฉิน?” นักศึกษาชายสวมสูทที่อยู่ตรงกลางมองเย่เทียนเฉินอย่างวางมาดแล้วเอ่ยถาม
“มีอะไรเหรอ?” เย่เทียนเฉินรู้สึกได้ว่าผู้ที่มาไม่ได้มาดี จึงถามออกไปเรียบๆ
“ดี เป็นแกที่ทำร้ายคุณชายน้อยเซวียนเยวี๋ยนอวี่?” นักศึกษาชายที่สวมสูทสีดำพูดด้วยรอยยิ้มเย็นชา
“เซวียนเยวี๋ยนอวี่เป็นใคร? ฉันรู้แค่ว่าฉันสั่งสอนเดรัจฉานน้อยตัวหนึ่งที่ไม่มีคนสั่งสอนที่หน้าประตูมหาวิทยาลัยก็เท่านั้น!”
“ดี ดีมาก แกยอมรับก็ดีแล้ว กลัวก็แต่ว่าแกจะไม่ยอมรับ!”
นักศึกษาชายสวมสูทดำคนนี้ พาคนที่ฝึกวิชาเทควันโด้มาด้วยสองคน เห็นได้ชัดว่าต้องการสั่งสอนเย่เทียนเฉิน ช่วยกู้หย้าเซวียนเยวี๋ยนอวี่ แต่เย่เทียนเฉินไม่เก็บเรื่องของเขามาใส่ใจ ชายทั้งคนนี้ ตนเองสามารถเตะกระเด็นไปได้ด้วยการเตะแค่สามครั้ง
“หลี่อี้ นายคิดจะทำอะไร?” ตอนนี้ หลิงอวี่สวิ๋นเดินออกมาพูดกับนักศึกษาชายสวมสูทดำคนนั้นเสียงดุ
“หลิงอวี่สวิ๋น ฉันขอเตือนเธอว่าอย่าสอดดีจะกว่า ยอมเป็นแฟนของคุณชายเซวียนเยวี๋ยนเถิงของพวกเราดีๆ ไปก็พอแล้ว ไม่งั้นพอถึงเวลาแล้วพัวพันไปถึงเธอ ฉันก็ไม่รับผิดชอบ ถึงแม้ว่าคุณชายใหญ่เซวียนเยวี๋ยนอวี่จะตามจีบเธอมาตลอด แต่ครั้งนี้ไอ้ลูกเต่าเย่เทียนเฉินทำร้ายน้องชายของเขา ใครก็ปกป้องเย่เทียนเฉินไม่ได้ มันจะต้องตายอย่างแน่นอน!” หลี่อี้มองเย่เทียนเฉินยังไม่แยแสพลางกล่าว
“นาย…ระวังว่าฉันจะบอกเซวียนเยวี
