ปยังเย่เทียนเฉินพลางกล่าว
เย่เทียนเฉินกำลังจะพูดว่าไม่ต้องขอบคุณ แต่ในตอนที่เขามองใบหน้าของผู้หญิงคนนี้ ก็อดไม่ได้ที่จะตกตะลึง หากจะกล่าวว่าผู้หญิงที่สวยมากๆ จะสามารถ ทำให้ผู้คนประทับใจได้ง่าย เช่นนั้นก็ยังมีผู้หญิงอีกประเภทหนึ่งที่ทำให้ผู้คนประทับใจได้ยิ่งกว่าผู้หญิงสวยๆ นั่นก็คือผู้หญิงที่ดูบริสุทธิ์ผุดผ่อง บนหน้าไม่มีความรู้สึกของการแต่งหน้าเลยแม้แต่น้อย ดูแล้วสดชื่นเป็นอย่างมาก พูดให้ชัดก็คือ ไม่ต้องผัดแป้งทาหน้าก็มีผิวเรียบเนียนกระจ่างใสได้ ไม่ต้องติดขนตาปลอม ก็มีดวงตาที่งดงามได้ เป็นความรู้สึกแบบนี้
ผู้หญิงตรงหน้าก็ให้ความรู้สึกสดชื่นบริสุทธิ์แบบนั้น มีใบหน้าที่จัดอยู่ในประเภทน่ารัก สูงประมาณหนึ่งร้อยเจ็ดสิบเซนติเมตร รูปร่างดีเป็นอย่างมาก สวมชุดเดรสสีขาวที่ดูออกได้เลยว่าไม่ใช่ของแพง แต่นี่กลับไม่ได้มีผลกระทบต่อความโดดเด่นของเธอ สิ่งที่เย่เทียนเฉินรู้สึกมากที่สุดก็คือ ผู้หญิงคนนี้มีเงาของนางเอกจากเรื่องรักใต้ต้นซานจา[1]อยู่ และมีความคล้ายคลึงกับผู้หญิงที่ตนรักมากที่สุดในช่วงยุคสิ้นโลก
“มะ ไม่เป็นไร ฉันเชื่อเย่เทียนเฉิน เธอชื่ออะไรเหรอ?” เย่เทียนเฉินได้สติกลับมา เอ่ยถามไปด้วยรอยยิ้ม
“ฉันชื่อเสี้ยวหยา!” ผู้หญิงคนนั้นพูดด้วยรอยยิ้มหวาน
“หยาเอ๋อร์ เหมือนกับชื่อผู้หญิงที่ฉันรักลึกซึ้งในช่วงยุคสิ้นโลก…” เย่เทียนเฉินอดไม่ได้ที่จะจมลงสู่ความทรงจำ พูดพึมพำกับตัวเอง
“นะ นายพูดอะไรนะ?” เ
