้น
ชางหลางเห็นเย่เทียนเฉินจะลงมือฆ่าลั่วซงเฉิงจริงๆ ก็คิดจะลงมือห้าม แต่ก็ไม่มีโอกาสเช่นนั้น เย่เทียนเฉินลงมือเร็วเกินไป เขาทำได้เพียงตะโกนคำเดียว น่าเสียดายที่การตะโกนของเขาไม่อาจหยุดยั้งเย่เทียนเฉินไม่ให้ฆ่าสุนัขถ่อยไร้ยางอายเช่นลั่วซงเฉิงได้
“นาย…”
“แก…”
กูตู๋อ๋างและชางหลางเห็นเย่เทียนเฉินลงมือฆ่าลั่วซงเฉิงจริงๆ แม้ในใจจะเตรียมใจไว้แล้วแต่ก็ยังถูกทำให้ตะลึง ลั่วซงเฉิงเป็นนายพล ในกองทัพก็มีตำแหน่งที่สูงมาก เขาถึงกับถูกคนฆ่าไปแล้ว ถูกเย่เทียนเฉินฆ่าไปแล้ว ครั้งนี้ไม่เหมือนกับตอนที่ฉินอี้ตายโดยสิ้นเชิง เรื่องฉินอี้อาจพูดได้ว่าถูกเย่เทียนเฉินทำให้โกรธจนตาย แตกต่างกับการถูกเย่เทียนเฉินฆ่าโดยตรงแน่นอน อย่างน้อยก็นับว่าในทางกฎหมายหากสอบสวนลงมาความผิดของเย่เทียนเฉินก็ไม่รุนแรงขนาดนั้น
ส่วนครั้งนี้ เย่เทียนเฉินฆ่า ลั่วซงเฉิงด้วยมือของตน ตอนนี้ตระกูลลั่วถูกฆ่าล้างไปหมดแล้ว เรื่องตระกูลฉิน เรื่องตระกูลลั่ว เกิดขึ้นติดต่อกัน แล้วยังน่าสั่นสะท้านขึ้นเรื่อยๆ เย่เทียนเฉินทำให้ความหวาดกลัวในจิตใจของทุกคนถูกโจมตีจนพังทลาย สำหรับคนที่ชอบซุบซิบนินทาก็เกรงว่าจะถูกทำให้พังทลายไปแล้ว เป็นสถานการณ์ที่ยากจะเชื่อโดยสิ้นเชิง
“ตอนนี้ก็เงียบแล้ว กูตู๋อ๋าง นายจะชดใช้เรื่องประตูของฉันใช่ไหม? หรือจะให้ฉันอัดนายจนเละเป็นโจ๊ก?” เย่เทียนเฉินมองไปยังกูตู๋อ๋างแล้วพูดอย่างเรียบเฉย
“แก ไอ้หนู…ยังไงแกก็จะต้องตายอย่าง
