อขวาของเจียงอั้นกุมหน้าอกของตน ใบหน้าซีดขาว เหงื่อไหลออกมาจากหน้าผากไม่หยุด แค่มองก็รู้ว่าเป็นท่าทางของคนที่ได้รับบาดเจ็บสาหัส
“ศิษย์พี่ใหญ่ ศิษย์พี่ใหญ่ พี่เป็นอะไร…” เซี่ยอวี่เหอร้อนใจจนดวงตาทั้งสองแดงระเรื่อเกือบจะร้องไห้ออกมา
“ไม่…”
อั่ก!
ยังไม่ทันพูดจบ เจียงอั้นก็กระอักเลือดออกมา เซี่ยอวี่เหอตกใจจนใบหน้าสวยๆ ซีดขาว เธอเป็นนักฆ่าคนหนึ่ง แต่สำหรับเจียงอั้นแล้ว จุดอ่อนที่สุดของเซี่ยอวี่เหอก็คือความใจดี เธอใจดีเกินไป ไม่มีทางเป็นนักฆ่าที่แท้จริงได้ เธอไม่กล้าฆ่าคน มีความไร้เดียงสาเหมือนเด็กผู้หญิง นี่เป็นสาเหตุที่ว่าทำไม ทุกครั้งที่ท่านอาจารย์มีภารกิจอะไรจะสั่ง เจียงอั้นจะยืนขึ้นขัดขวางเซี่ยอวี่เหอ เขากลัวว่าศิษย์น้องเล็กจะทำภารกิจไม่สำเร็จแล้วจะถูกท่านอาจารย์ลงโทษ เขารักศิษย์น้องเล็กมากจริงๆ
“ศิษย์พี่ใหญ่ ศิษย์พี่ใหญ่…”
ชั่วขณะนั้นเซี่ยอวี่เหอร้องไห้ออกมา เธอคิดไม่ถึงว่าเจียงอั้นจะบาดเจ็บสาหัสขนาดนี้ ถึงกับกระอั่กเลือดออกมาจากปาก จะต้องได้รับบาดเจ็บภายในแน่นอน คนที่ฝึกฝนวรยุทธต่างทราบดี บาดแผลภายนอกรักษาง่ายหายง่าย แต่บาดเจ็บภายในจัดการยากเป็นที่สุด อย่างเบาที่สุดคือไม่หายปกติไปตลอดชีวิต อย่างหนักก็จะสิ้นใจในเวลาอันรวดเร็ว
“มะ ไม่เป็นไร รู้สึกดีขึ้นเยอะแล้ว เมื่อกี้เลือดเสียอุดตันอยู่ที่หน้าอก แย่จริงๆ…” เจียงอั้นใช้แขนเสื้อเช็ดเลือดที่มุมปาก กล่าวพลางฝืนยิ้ม
“ศิษย์พี่ใหญ่…” เซี่