ปรายตามองหลัวเยี่ยน
หลัวเยี่ยนชะงักไปครู่หนึ่งแล้วส่ายหัว เมื่อคิดถึงบ้านเดิมของตัวเอง คิดถึงคนตระกูลหลัว เธอเองก็ไม่อยากจะกลับไปขอร้องพวกเขา เพียงแต่เย่เทียนเฉินผู้เป็นลูกทำความผิดใหญ่หลวงมากนัก หลัวเยี่ยนร้อนใจจนไม่มีหนทาง หากไม่ใช่เพราะสิ้นไร้หนทางจริงๆ ให้ตายหลัวเยี่ยนก็ไม่อยากกลับไปที่ตระกูลหลัวและต้องเจอหน้าคนเหล่านั้นอีก
เมื่อปีนั้นเพื่อที่หลัวเยี่ยนจะสามารถแต่งงานกับเย่หงพ่อของเย่เทียนเฉินได้ ก็ต้องฝ่าฟันอุปสรรคมากมาย ปฏิเสธการแต่งงานของครอบครัว กระทั่งสาบานกับพ่อว่าจะตัดสัมพันธ์พ่อลูกอย่างไม่เสียดาย จะอย่างไรก็ต้องการแต่งให้เย่หง นี่ต้องแลกมาด้วยค่าตอบแทนที่เจ็บปวด ตอนนั้นหลัวเยี่ยนและเย่หงคบกันอย่างอิสระ แต่หลัวเยี่ยนนั้นสวยมาก ทำให้ลูกหลานตระกูลข้าราชการใหญ่ทั้งหลายมาสู่ขอ อย่างไรก็ตามคนเหล่านี้ไม่อาจทำให้หลัวเยี่ยนใจเต้นได้ นางรักเย่หงผู้เป็นพ่อของเย่เทียนเฉินเพียงคนเดียว สุดท้ายจึงแต่งงานกับเย่หงโดยไม่สนเสียงคัดค้านใดๆ จากตระกูลหลัวมาอย่างเด็ดขาดแน่วแน่ หลายสิบปีมานี้ก็ไม่เคยกลับไป แต่ทุกครั้งที่ถึงวันเกิดของคุณย่าถึงจะโทรกลับไปครั้งหนึ่ง
“ช่างมันเถอะค่ะ พวกเราคิดหาวิธีกันเองแล้วกัน เทียนเฉินจะต้องไม่เป็นอะไรแน่!” หลัวเยี่ยนกล่าวอย่างแน่วแน่
เย่หงพยักหน้า ขับรถไปยังบ้านเดิมตระกูลเย่อย่างรวดเร็ว เขาหวังว่าผู้อาวุโสเย่หย่วนซานจะสามารถคิดหาวิธีได้บ้าง สามารถหาความสัมพันธ์
