กล่าวนายทหารที่ยืนรักษาการณ์สองคนนี้ได้จริงๆ ต้องดูแลความปลอดภัยของท่านหยาง ถ้าไม่มีกฎระเบียบที่เข้มงวดก็คงไม่ได้ เย่เทียนเฉินคนนี้ช่างเรื่องเยอะเสียจริง อยากจะอัดไอ้หนูนี่สักหมัดเหลือเกิน
หลังจากที่ชางหลายต่อสายไปหาหยางอี้และพูดไม่กี่ประโยคก็ได้รับความเห็นชอบ จึงจะสามารถพาเย่เทียนเฉินเข้าไปได้อย่างราบรื่น
เย่เทียนเฉินเดินตามหลังชางหลางเข้าไปในอาคารเล็กๆ สูงสามชั้น แม้จะรับรู้ได้ว่ามียอดฝีมืออยู่ที่นี่ แต่ก็ยังอดประหลาดใจไม่ได้ ภายในทั่วทั้งตึก ทุกๆ ระยะห้าเมตรจะมีทหารสวมชุดลายพรางอยู่สองคน ไม่รู้ว่ามาจากกองกำลังไหน ทั้งหมดล้วนยืนอยู่ที่นั่นราวรูปสลักไม่ขยับเขยื้อน เย่เทียนเฉินสังเกตเห็นว่าคนเหล่านี้ไม่ธรรมดาได้จากการใช้พลังพิเศษแห่งการรับรู้ แต่ละคนล้วนเป็นยอดฝีมือ พลังภายในอันแข็งแกร่งในร่างกายแผ่กระจายออกมา ทั่วทั้งสามชั้น มีคนเช่นนี้ไม่ต่ำกว่าร้อยคน
ก๊อกๆๆ!
ชางหลางเดินขึ้นไปยังชั้นสาม เคาะประตูที่อยู่ลึกที่สุด เมื่อเสียงของหยางอี้ดังออกมาจากด้านใน ชางหลางจึงเปิดประตูออก พาเย่เทียนเฉินเดินเข้าไป
“หัวหน้าครับ พาตัวเย่เทียนเฉินมาถึงแล้วครับ!” ชางหลางยืนอยู่เบื้องหน้าหยางอี้ เปิดปากกล่าวด้วยความเคารพ
“อืม คุณลงไปก่อนเถอะ!” หยางอี้มองชางหลางแวบหนึ่งแล้วพูดขึ้น
ชางหลางมองเย่เทียนเฉินแล้วขยิบตาให้เขา เย่เทียนเฉินเห็นก็เข้าใจความหมายของชางหลาง นั่นคือไม่ให้เขาทำตัวกำเริบเสิบสาน แน่นอนว
