บกล่าวออกมาเสียงดัง
“NO! ก่อนมาฉันก็บอกไว้ก่อนแล้วว่าฉันไม่ใช่ลูกน้องของเธอ เธอไม่มีสิทธิ์มาสั่งฉัน ตอนนี้ภารกิจก็เสร็จสิ้นไปแล้ว เธอก็เอาข้อมูลลับไปได้แล้ว ส่วนฉันอยากจะทำอะไรก็ไม่เกี่ยวกับเธอ ลาก่อน!”
เย่เทียนเฉินพูดจบ ก็กระโดดลงไปจากเฮลิคอปเตอร์โดยตรง ทำให้พวกพลิวอวี่ตกใจจนชะงักไป ระดับความสูงนี่สูงหลายพันเมตร ถ้าตกลงไปจะต้องร่ายกายแหลกเหลวอย่างแน่นอน แต่ว่ามองอีกที ไม่รู้ว่าเมื่อไร เย่เทียนเฉินสะพานร่มชูชีพไว้บนหลังแล้ว ทำให้ทุกคนตึงเครียดไปตามๆ กันชั่วขณะหนึ่ง
“นี่ เย่เทียนเฉิน เจ้าคนชั่ว กลับมานะ!” หลิ่วหรูเหมยยังคงกังวลใจอยู่บ้าง จึงตะโกนกล่าวกับเย่เทียนเฉินเสียงดัง
“รีบไปเถอะ ฉันหิวแล้ว จะไปกินข้าวกับประธานาธิบดีโฮบาม่า…”
ได้ยินตำพูดประโยคนี้ของเย่เทียนเฉิน พวกหลิวหรูเหมยทั้งหมดต่างก็อับจนคำพูด ตกลงคนคนนี้มีนิสัยอย่างไรกันแน่? ประธานาธิบดีโฮบาม่าเป็นตันตนแบบไหนกัน? เขาถึงกับจะให้ประธานาธิบดีโฮบาม่าเลี้ยงข้าว? คงไม่ใช่ว่าไข้ขึ้นหรอกนะ?
“เจ้าโง่ เชื่อถือไม่ได้เลย…” หลิ่วหรูเหมยโกรธจนทำปากจู๋
“ไปเถอะ ด้วยฝีมือที่แข็งแกร่งของเขา ไม่เป็นไรแน่!”
หลิวอวี่ขับเฮลิคอปเตอร์พาหย่งชุนไท่ หลิ่วหรูเหมย เจียงเหมิงและเฟยอวิ๋นจากไป ใครก็ไม่อาจคาดคิดได้ว่า เปิดเส้นทางไปจากวอชิงตันอย่างยากลำบาห แต่เย่เทียนเฉินกลับอยู่ต่อ เขาต้องการให้ประธานาธิบดีโฮบาม่าเลี้ยงข้าวเขา นี่ไม่ใช่การพูดเล่น แต่เขาค
