ายพลบีชแห่งเขตสิบห้าของวอชิงตันก็ได้รับรายงานของลูกน้องแล้ว บอกว่าพบชาวตะวันออกที่มาแลกเปลี่ยนข้อมูลหลายคนนั้นแล้ว ทั้งลูกน้องของตนยังส่งคนไปล้อมพวกเขาไปและกำลังไล่ฆ่าอยู่
“ฆ่าซะ ฆ่าพวกเขาให้หมด จะให้พวกชาวตะวันออกเหล่านี้กลับประเทศไปไม่ได้เด็ดขาด ประกาศให้ประเทศอื่นๆ ในโลกรู้ว่าอย่าเป็นศัตรูกับประเทศMของพวกเรา” บีชกล่าวอย่างโอหัง
“ครับท่านนายพล!” ทหารที่ยืนอยู่ข้างๆ กล่าวอย่างเคารพ
“ใช่แล้ว เจ้าปีศาจตะวันออกนั่นก็ถูกล้อมไว้แล้วใช่ไหม?” บีชคิดถึงเย่เทียนเฉิน นี่เป็นสิ่งที่เขากังวลมากที่สุด ดังนั้นจึงได้กล่าวถามออกไป
“นี่…ตะ ตามที่ปรากฏในรายงาน ไม่มีร่องรอยของปีศาจตะวันออกคนนั้นครับ…” ทหารคนนั้นกล่าวเสียงเบา
“ไอ้โง่เอ๊ย ปีศาจตะวันออกถึงจะเป็นคนที่เราต้องฆ่าอย่างแท้จริง รีบตามหาให้ผมเดี๋ยวนี้ ฆ่าเขาให้ได้” บีชโกรธจนตะโกนด่าออกมา
“ครับ!”
ตอนนี้ เย่เทียนเฉินกำลังขี่มอเตอร์ไซด์ไล่ตามพวกหลิ่วหรูเหมยไปยังสถานที่ที่เตรียมเฮลิคอปเตอร์อย่างรวดเร็ว เขาเงยหน้ามองไปบนหัวพบว่าข้างบนมีเครื่องบินทหารบินมา จึงอดไม่ได้ที่จะคิดในใจ เห็นทีเรื่องครั้งนี้คงทำเสียยิ่งใหญ่เกินไปหน่อย ทำให้กระทั่งกองทัพประเทศMก็ออกมาเคลื่อนไหวแล้ว ต่อจากนี้คงจะสนุกแน่ๆ
ในขณะเดียวกันพวกหลิ่วหรูเหมยทั้งห้าคนอยู่ในสภาพที่เริ่มหมดแรงกันแล้วและยังไม่มีหนทางให้ถอย แม้ว่าจะฆ่าทหารที่ล้อมโจมตีพวกเขาไปมาก แต่จำนวนของอีกฝ่ายก็เยอะมา
