วหรูเหมยที่ถูกความโคลงเคลงโจมตีจนหน้าซีดมองไปยังเย่เทียนเฉินอย่างโหดเหี้ยมพลางกล่าว
“ครั้งหน้าถ้าเธอขับอีก ฉันไม่นั่งด้วยแล้ว”
หย่งชุนไท่ไม่คิดเลยจริงๆ ว่าพอเย่เทียนเฉินแสดงนิสัยอันธพาลออกมาจะไม่น่าเชื่อถือขนาดนี้ รู้สึกรับไม่ได้อยู่บ้าง
เย่เทียนเฉินยิ้มเจ้าเล่ห์ พลางเปิดประตูรถแล้วเดินลงไป
ตอนนี้เอง ประตูใหญ่ของคฤหาสน์ตระกูลหลิ่วก็เปิดออก มียอดบอดี้การ์ดสูทดำยี่สิบคนวิ่งออกมาจากข้างใน ซ้ายขวาด้านละสิบ ทั้งหมดต่างพกพาอาวุธ แต่ละคนถูกฝึกฝนมาอย่างดี หลังจากที่วิ่งออกมาแล้วก็ยืนอยู่สองฝั่งซ้ายขวาอย่างเป็นระเบียบ ไม่มีการพูดคุยกันมั่วซั่ว เรียงแถวอย่างเป็นระเบียบ
“คุณหนูใหญ่!”
บอดีการ์ดสูทกำทั้งยี่สิบคน มองหลิ่วหรูเหมยที่ก้าวลงมาจากรถด้วยความเคารพพลางตะโกนเสียงดัง
หลิ่วหรูเหมยยืนค้ำประตูรถ มีความรู้สึกอยากอาเจียน ใช้ดวงตาอันงดงามจ้องไปยังเย่เทียนเฉินอย่างดุดัน
คนคนนี้ขับรถเร็วมากเหลือเกิน ทำให้ผู้อื่นรู้สึกราวกับว่าอวัยวะภายในโคลงเคลงเคลงออกมาอย่างไรอย่างนั้น เกรงว่าตนเองจะต้องขายหน้าต่อหน้าลูกน้องบอดี้การ์ดเหล่านี้ของบ้านตระกูลหลิ่วเสียแล้ว ช่างทำให้รู้สึกอยากจะกัดเย่เทียนเฉินให้ตายจริงๆ
“อืม!”
หลิ่วหรูเหมยเพียงพยักหน้า ไม่ได้กล่าวอะไรออกมา พยายามอดกลั้นอาการคลื่นไส้อย่างเต็มที่ แล้วจึงเดินเข้าไปภายในคฤหาสน์
หย่งชุนไท่เดินตามหลังหลิ่วหรูเหมยไป
ส่วนเย่เทียนเฉินถูกหลิ่วหรูเหมยปฏิบัติด้ว
