ยอย่างเย็นชาโดยสิ้นเชิง แต่ก็ไม่ใส่ใจอะไร ถึงอย่างไรเขาก็มาเที่ยวเล่น ตอนนี้ปัญหาสำคัญก็คือกินอาหารดีๆ สักมื้อ สองมือล้วงกระเป๋ากางเกงพลางก้าวเดินเข้าไปราวกับเป็นเจ้าของคฤหาสน์ตระกูลหลิ่วหลังนี้ก็มิปาน
เย่เทียนเฉิน หลิ่วหรูเหมย และหย่งชุนไท่ ทั้งสามเพิ่งจะเดินเข้ามา พวกเจียงเหมิงและเฟยอวิ๋นก็ตามมาถึงแล้ว
ฝีมือการขับรถของเย่เทียนเฉินดีมาก แถมยังขับรถเร็วมาก ทำให้พวกหลิวอวี่ตามไม่ทัน จึงรู้สึกโกรธเกลียดอยู่ในใจจนปวดฟันไปหมด
“พี่อวี่!”
เมื่อเห็นหลิวอวี่ลงรถมา บอดี้การ์ดที่ยืนอยู่ด้านหน้าสุดก็เปิดปากตะโกนลั่น
“คุณหนูกับหย่งชุนไท่เข้าไปแล้วใช่ไหม?” หลิวอวี่รีบกล่าวถาม
“เพิ่งเข้าไปครับ”
หลิวอวี่หยักหน้า นำเจียงเหมิงและเฟยอวิ๋นเดินตามเข้าไปอย่างรวดเร็ว
ตอนนี้ในใจหลิวอวี่แทบจะทนไม่ไหว เมื่อได้คุ้มครองหนูหลิ่วหรูเหมยกลับมาถึงคฤหาสน์ตระกูลหลิ่วอย่างปลอดภัย เขาก็ผ่อนคลายลงมาก ดังนั้นตอนนี้ในใจของเขามีความคิดอยู่อย่างเดียวก็คือ สั่งสอนเย่เทียนเฉิน
เย่เทียนเฉินตามหลังหลิ่วหรูเหมยและหย่งชุนไท่เข้าไปยังห้องโถงของคฤหาสน์ตระกูลหลิ่ว
ยามที่เย่เทียนเฉินเหยียบย่างเข้ามาในคฤหาสน์ตระกูลหลิ่ว เขาก็ใช้พลังพิเศษแห่งการรับรู้สแกนคฤหาสน์ตระกูลหลิ่วทั้งหมดไปแล้วรอบหนึ่ง
พื้นที่ของคฤหาสน์ตระกูลหลิ่วทั้งหมดประมาณห้าร้อยตารางเมตร ไม่ใช่คฤหาสน์ที่ใหญ่โตมากนัก ตรงกลางมีเรือนประชุมอยู่เรือนหนึ่ง สองฝั่งซ้ายขวาเป็นเ
