ซึ้งแล้ว คิดว่หากลูกชายของตนเย่เทียนเฉิน สามารถแต่งฉีหรูเสวี่ยเข้าบ้านได้จริงๆ ก็นับว่าเป็นศิริมงคงแล้ว
“นั่นมันเป็นเรื่องธรรมดาอยู่แล้ว แม่ครับ น้องครับ นี่เป็นกุ้งมังกรที่วันนี้พี่ชายสั่งกลับมาให้ ยังร้อนๆ อยู่เลย กินตอนนี้เลยเถอะ รีบๆ กินให้อร่อยเถอะ!” เย่เทียนเฉินกรอกตาใส่ฉีหรูเสวี่ย ชูถุงพลาสติกในมือขึ้นพลางกล่าว
“ว้าว กุ้งมังกร ดูท่าทางไม่เลวเลย พี่ชาย เอามาให้หนูตัวหนึ่ง หนูจะกินตอนนี้เลย…” เย่เฉี่ยนเหวินหิวจนท้องร้องโครกครากตั้งนานแล้ว เห็นกุ้งมังกรในถุงพลาสติกที่เย่เทียนเฉินผู้เป็นพี่ถือมา ก็รีบยื่นมือไปคว้า ไหนเลยจะรู้ว่าเย่เทียนเฉินจะรีบเอาไปหลบ ไม่ยอมให้เย่เฉี่ยนเหวิน
เย่เทียนเฉินยกยิ้มชั่วร้าย มองเย่เฉี่ยนเหวินผู้เป็นน้องพลางกล่าวว่า “ยัยคนทรยศ พี่เป็นพี่ชายของเธอ นี่แค่ไม่กี่วัน ก็รวมหัวกับคนนอกต่อต้านพี่ชายซะแล้ว ยังคิดจะกินกุ้งมังกรอีก ไม่ได้หรอกนะ”
“ไอหยา คุณพี่ชาย หนูหิวมากจริงๆ นะคะ พี่อย่าขี้งกเลย โอเคไหม อย่าคิดเล็กคิดน้อยกับน้องสาวเลยน่า” เย่เฉี่ยนเหวินกล่าวพลางหัวเราะฮี่ๆ
“เฉี่ยนเหวิน เดี๋ยวพี่สาวจะทำอาหารอร่อยกว่านี้ให้กิน อร่อยกว่ากุ้งมังกรอีก เธอทนหหน่อยนะ อย่าไปขอร้องเจ้าคนชั่วนั่นเลย” ฉีหรูเสวี่ยรู้ว่าเย่เทียนเฉินกำลังพูดถึงตนเองก็กล่าวออกมาพลางจจ้อไปยังเย่เทียนเฉิน
“งั้นเหรอ? กุ้งมังกรนี่ทำโดยร้านอาหารทะเลที่มีชื่อเสียงในเมืองหลวง รสชาตินั้น สัมผัสในปาก
