นมาคงจะไม่ใช่เรื่องดี จึงรีบกล่าวเตือน
เย่เทียนเฉินถลึงมองสุนัขรับใช้ทั้งสองอย่างดุร้าย ยามทั้งสองตกใจจนร่างสั่นระริก เมื่อก่อนพวกมันล้วนทำตามคำสั่งของเย่มู่ไป๋และเย่เฮ่อกั๋ว ทุกครั้งที่พ่อแม่และน้องสาวของเย่เทียนเฉินมาก็ไม่เคยยิ้มแย้มให้ เย่หงเพื่อความเจริญรุ่งเรืองและความมั่นคงของตระกูลจึงไม่ได้คิดเล็กคิดน้อย แต่กลับคิดไม่ถึงว่าเย่เทียนเฉินจะร้ายกาจถึงขนาดนี้ เขาไม่เหมือนกันเศษสวะไม่เอาไหนดังเช่นในอดีตอีกต่อไปแล้ว
เย่เทียนเฉินที่ออกจากบ้านหลักตระกูลเย่ อารมณ์ดีมาก หลายปีมานี้เมื่อพ่อแม่และน้องสาวกลับไปที่บ้านหลักตระกูลเย่ ไม่เพียงต้องพบกับคำพูดถากถางดูถูกของลุงใหญ่ลุงรอง กระทั่งยามเฝ้าประตูก็ยังกล้ารังแกพวกเขา ได้รับความอยุติธรรมมาไม่น้อยเลยทีเดียว เย่หงผู้เป็นพ่อทำเพื่อความเจริญรุ่งเรืองและความมั่นคงของตระกูล แต่เย่เทียนเฉินไม่เหมือนกัน เขาไม่แส่หาความยุ่งยากวุ่นวาย แต่ก็ไม่กลัวความยุ่งยาก ขนาดสุนัขรับใช้ยังกล้าทำแบบนี้ หากยังไม่จัดการ ก็บอกไม่ได้ว่าต่อไปพ่อแม่และน้องสาวจะต้องพบเจอกับความอยุติธรรมอีกเท่าไหร่
“เทียนเฉิน อย่างไรเสียพวกเขาก็เป็นลุงใหญ่ลุงรองของลูก ลูกทำแบบนี้ พ่อของลูกต้องรู้สึกผิดในใจแน่ ถึงยังไงอาวุโสก็อายุมากแล้ว” หลัวเยี่ยนกล่าวเตือนเย่เทียนเฉิน
“แม่ครับ ต่อไปนี้พวกแม่ก็อย่าไปที่บ้านหลักตระกูลเย่อีกเลย มีเรื่องอะไรก็ไม่ต้องไป เรื่องของครอบครัวเรา พวกเราจัดการก
