ันเอง” เย่เทียนเฉินกล่าวด้วยรอยยิ้ม
“อืม!”
เพราเหตุการณ์ในครั้งนี้ ทำให้หลัวเยี่ยนรู้สึกผิดหวังและเจ็บปวดจริงๆ เดิมทีคิดว่าไม่ว่าจะอย่างไรก็เป็นคนครอบครัวเดียวกัน ในช่วงเวลาเป็นตายก็ต้องช่วยเหลือกัน ไหนเลยจะรู้ว่าเย่มู่ไป๋และเย่เฮ่อกั๋วที่เป็นพี่ใหญ่ ไม่เพียงไม่ช่วยเหลือ แต่กลับพูดจาถากถาง โยนหินลงบ่อซ้ำเติม ช่างทำร้ายจิตใจคนในครอบครัวเหลือเกิน
“ใช่แล้วลูก เรื่องตระกูลลั่วจะจัดการยังไง ตกลงตำรวจสองคนนั้นมาหาลูกเพราะเรื่องอะไรกันแน่?” หลัวเยี่ยนกล่าวถามอย่างไม่ค่อยวางใจนัก
“เรื่องของตระกูลลั่วผมจัดการได้ครับ ตำรวจสองคนนั้นก็ไม่ได้มีเรื่องอะไร ก็แค่สอบถามทั่วไปเท่านั้น ไม่ได้เกี่ยวกับผมเลย ดังนั้นผมก็เลยกลับมา!” เย่เทียนเฉินตอบด้วยรอยยิ้ม
เมื่องหลัวเยี่ยนมองเย่เทียนเฉินผู้เป็นลูกชาย ก็พบว่าลูกชายที่อยู่ตรงหน้าคนนี้ ทำให้เธอรู้สึกประหลาดใจขึ้นทุกวันๆ แม้ว่าจะมีอารมณ์ขันเป็นบางครั้ง พูดคุยล้อเล่นกับครอบครัวเหมือนกับเมื่อก่อน แต่ว่าความเกเรในตัวกลับหายไป มีความกล้าแข็งของลูกผู้ชายมากขึ้น ดีที่สิ่งเหล่านี้เป็นการเปลี่ยนแปลงที่ดี บางทีลูกชายอาจจะเติบโตขึ้นจริงๆ แล้วก็ได้ หลัวเยี่ยนได้แต่คิดถึงเหตุผลนี้ข้อนี้
ในคฤหาสน์ตระกูลลั่ว ลั่วซงเฉิงกำลังพูดคุยกับลั่วฉีผู้เป็นลูกชายคนรองของตน เนื้อหาที่พูดคุยกันนั้นเกี่ยวกับเรื่องของอู๋เสวี่ยนักฆ่าอันดับหนึ่งแห่งเมืองหลวง เนื่องจากความเปลี่ยนนแปลงของ