เวลาหกโมงกว่าแล้ว เวลานี้เย่เทียนเฉินไปเดินห้างสรรพสินค้าเพื่อซื้อเสื้อผ้าเป็นเพื่อนหลัวเยี่ยน รอจนพวกเขากลับมาถึงบ้านก็พบว่าบนโต๊ะอาหารมีอาหารเลิศรสวางอยู่เต็มโต๊ะ ส่วนฉีหรูเสวี่ยก็กำลังวุ่นอยู่ในห้องครัว
“คุณป้าคะ กลับกันแล้วเหรอคะ พักผ่อนสักครู่นะ อีกเดี๋ยวเฉี่ยนเหวินก็จะเลิกเรียนกลับมาบ้านแล้ว เดี๋ยวพวกเราค่อยทานข้าวกัน!” ฉีหรูเสวี่ยกล่าวด้วยรอยยิ้ม
หลัวเยี่ยนพยักหน้าอย่างชื่นชม แม้ว่าเรื่องที่ตระกูลฉีถอนหมั้นกับตระกูลเย่จะทำให้ตระกูลเย่ได้รับความอัปยศ แต่ว่าฉีหรูเสวี่ยเป็นผู้บริสุทธิ์ อีกทั้งผเด็กคนนี้ก็ทั้งสวยและขยัน กล่าวได้ว่าเบื้องหน้ารับแขกได้ดี เบื้องหลังเข้าครัวได้ดี ไม่ทันไรก็กลายเป็น ‘ว่าที่ภรรยา’ ของลูกชาย’ในใจของหลัวเยี่ยนไปเสียแล้ว
“ลูกคนนี้นี่ของดีอยู่ตรงหน้าแต่กลับไม่เห็น ภรรยาที่ดีขนาดนี้ อีกประเดี๋ยวก็ไปกล่าวชมเสียหน่อย อย่าทำเป็นไม่รู้จักถูกผิด” หลัวเยี่ยนหันไปกล่าวกับเย่เทียนเฉิน
เย่เทียนเฉินรู้สึกหดหู่ขั้นสุด เขาไม่รู้จริงๆ ว่าฉีหรูเสวี่ยต้องการจะทำอะไร เธอใช้คำโกหกหลอกลวงแม่และน้องสาว ตอนนี้ก็มาเข้าครัวทำอาหาร คงไม่ใช่ว่าหลงรักเขาเข้าจริงๆหรอกนะ? พอคิดถึงความเป็นไปได้นี้ เย่เทียนเฉินก็ส่ายหน้าแรงๆ แม้ว่าเวลาที่อยู่กับฉีหรูเสวี่ยจะสั้น แต่ว่าสำหรับนิสัยของคุณหนูใหญ่คนนี้ เขาเข้าใจอยู่บ้งา คงไม่ใช่ทำอาหารให้พวกเขากินด้วยเจตนาดีหรอก
“หรูเสวี่ย ทำไมถึงเข้าครัวด
