นพ่อไม่เพียงแต่ไม่โกรธ ในขณะที่มองเงาหลังที่กำลังจากไปของเย่เทียนเฉิน ยังปรากฏรอยยิ้มชื่นชมออกมาด้วย
“พ่อครับ ไอ้เด็กไม่รักดีคนนี้มันสร้างปัญหาใหญ่…”
“ถ้าไม่ลงโทษ เกรงว่าตระกูลลั่ว…”
“ไสหัวไป พวกแกสองคนไสหัวออกไปซะ!”
คราวนี้ คำพูดซ้ำเติมของเย่มู่ไป๋และเย่เฮ่อกั๋วยังไม่ทันจะพูดจบ ก็ถูกเย่หย่วนตัดบท ทั้งสองตกใจจนทำอะไรไม่ถูก นี่เป็นครั้งแรกที่เห็นพ่อโมโหขนาดนี้ พากันผละไปอย่างเศร้าหมอง
เย่หย่วนซานถอนหายใจครั้งหนึ่ง เขารู้ดีว่าเย่เทียนเฉินกล่าวไม่ผิด ลูกชายคนโตและลูกชายคนรองต่างหากล่ะที่เป็นความเสื่อมโทรมของตระกูลอย่างแท้จริง ในขณะเดียวกันเย่หย่วนซานก็รู้สึกชื่นชมเย่เทียนเฉินหลานชายของตนขึ้นมา เย่เทียนเฉินที่เคยทำตัวเกเรดูเหมือนจะเกิดความเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ กลายเป็มีความกล้าและความสามารถ การใช้ชีวิตอยู่ในเมืองที่เป็นมลพิษต่อความคิดอย่างเมืองหลวง และสถานที่ที่มีอำนาจอิทธิพลมากมายครอบงำอยู่ จะทำอะไรก็ต้องระมัดระวัง หากไม่มีความแข็งกร้าวก็ไม่มีทางที่จะประสบความสำเร็จ
“ส่งเสริมความหวังของตระกูลเย่ ปู่ขอพนันข้างหลานก็แล้วกัน!” เย่หย่วนซานพูดกับตนเอง
เย่เทียนเฉินจูงมือหลัวเยี่ยนผู้เป็นแม่ เดินไปยังประตูใหญ่ของบ้านหลัก เขาไม่อยากจะอยู่ที่บ้านหลักแห่งนี้แม้แต่สักวินาที หากไม่เห็นว่าแม่ต้องรองรับอารมณ์ของลุงใหญ่และลุงรองเพื่อ และรับความอัปยศเพื่อเขา เย่เทียนเฉินก็คร้านที่จะไประเบิดอารมณ์ใส่ ม
