งตระกูลซูก็ปกป้องเย่เทียนเฉินอยู่เบื้องหลัง ต้องใช้แผนการระดับไหนถึงจะทำได้กัน?
แต่สิ่งที่หลูเซิ่งต๋าไม่เข้าใจก็คือ ตระกูลซูที่สูงส่งย่อมมองตระกูลเย่เหมือนคนที่มองจากที่สูงกว่า พวกเขามีความสัมพันธ์สนิทชิดเชื้อกับตระกูลเย่แบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน? ถึงกับโทรหารัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมอย่างเฉินเซิงด้วยตัวเอง เพื่อให้เขาปกป้องเย่เทียนเฉิน คนเช่นนี้จะเป็นคนขี้แพ้ที่น่าขบขันและเศษสวะของเมืองหลวงจริงๆ หรือ? ยากจะเชื่อจริงๆ
เดินออกมาจากสถานีตำรวจสันติบาลสาธารณะแล้ว เย่เทียนเฉินก็ควักบุหรี่ออกมาสูบมวนหนึ่ง ตอนนี้เอง หมีภูเขาที่ยืนอยู่ใต้ต้นไม้ใหญ่ต้นหนึ่งบริเวณประตูก็จ้องมองมายังเย่เทียนเฉินด้วยดวงตาชั่วร้าย ในแววตาเต็มไปด้วยความประหลาดใจ เขาซื้อตัวตำรวจสองคนนั้นให้ลงมือฆ่าเย่เทียนเฉินแล้วชัดๆ ทำไมเจ้าหมอนี่ยังมีชีวิตออกมาอีก
“รอนานแล้วสินะ มีของขวัญแรกพบจะให้แกด้วย!”
“แก…”
เปรี้ยง!
กว่าที่หมีภูเขาจะได้สติกลับมา เย่เทียนเฉินก็ใช้หมัดซัดเขาจนกระเด็นออกไป หมัดนี้ต่อยเข้าที่ใบหน้าของหมีภูเขาอย่างรุนแรง เขากระอักเลือดที่มีฟันผสมปนเปอยู่ด้วยออกมา รู้สึกเจ็บปวดจนแยกเขี้ยว พยายามลุกขึ้นจากพื้น
“แม่งเอ๊ย ตายซะเถอะ!”
หมีภูเขาไม่คิดว่าเย่เทียนเฉินจะลงมือกับตนเองโดยฉับพลัน เขากำหมัดแน่นด้วยความโกรธ ตะโกนใส่เย่เทียนเฉินพลางพุ่งเข้าไปหา น่าเสียดายขณะที่พุ่งเข้าไปก็ถูกอัดกลับมา ล้มลงก้นกระแทกพื้น พยาย
